ียอีก!ตอนนี้ถ้าไปตามต้าหวังมาจับก็ไม่มีหลักฐานอะไรชัดเจน แค่อาศัยเส้นสายของหลี่เจียเฟิ่งมาขังคนไว้ ยังไงก็ต้องเกี่ยวพันกับตัวเองซื่อหงต้องก่อเรื่องแน่ ต่อไปคงไม่มีวันสงบสุขในหมู่บ้านอีกเลยแต่ถ้าตัวเองไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้อันตงหยางโดนกระทืบไปแบบนี้ก่อน แล้วค่อยหาโอกาสวางแผนอีกทีอันจิ่วเม่ยคิดแผนการได้แล้วก็รีบดึงแขนหลี่เจียเฟิ่งกระซิบบอกให้เขาออกไปก่อนแล้วค่อยคุยกัน ก่อนที่จะมีใครมาเห็นพวกเขาแอบดูอยู่หลี่เจียเฟิ่ง และอันจิ่วเม่ยแอบย่องออกจากงานเลี้ยงอย่างเงียบกริบ ราวกับเป็นสายลับที่กำลังปฏิบัติภารกิจลับ!
เมื่อหลุดพ้นจากสายตาผู้คน อันจิ่วเม่ยก็เปิดเผยแผนการของเธอ“ปล่อยให้น้องชายของฉันเล่นกับไฟไปเถอะ ฉันไม่อยากแปดเปื้อน” อันจิ่วเม่ยพูดด้วยน ้าเสียงเย็นชาหลี่เจียเฟิ่งพยักหน้ารับ แต่ในใจกลับคิดต่าง เขาต้องจัดการอันตงหยางให้ได้ก่อนจากไป ไม่งั้นอาจเป็นอันตรายต่อเธอและคุณย่าของเธอทั้งคู่รีบกลับบ้านทันที หลี่เจียเฟิ่งลงมือสร้างบ้านใหม่อย่างขะมักเขม้น ขณะที่อันจิ่วเม่ยวาดแบบบ้านในฝันของเธออย่างตั้งอกตั้งใจแม้ไม่ใช่มืออาชีพ แต่ความคิดสร้างสรรค์ของเธอก็น่าทึ่งไม่น้อย!ตกเย็น ซื่อหงกลับมาพร้อมเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับการแข่งขันผู้บันทึกคะแนนที่เธอไปมา เสียงเล่าของเธอดังไม่หยุดแม้ไม่มีใครอยากฟัง แต่ซื่อก็ยังคงพล่ามต่อไปอย่างไม่สนโลก“ฮึ! ก่อนหน้านี้ยังโม้ว่าจะยุติธรรมนักหนา สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเส้น