ขณะที่ทั้งสามกำลังคุยกันอย่างออกรส จู่ ๆ สาวสวยในชุดกระโปรงพลิ้วไหวก็เดินเข้ามา พร้อมร้องทัก “พี่เทียนเฉิง!”อันจิ่วเม่ยหันไปมองหันไปมองผู้ที่เพิ่งมาใหม่ ถึงกับตะลึงในความงามของหญิงสาว ใบหน้าแต่งแต้มอย่างประณีต สวมหมวกปีกกว้างทันสมัย ชุดกระโปรงลายดอกไม้พลิ้วไหวขับเน้นเรือนร่างงดงาม แม้แต่อันจิ่วเม่ยยังอดมองไม่ได้หลายครั้ง“เยี่ยนเอ๋อ เธอมาทำไมที่นี่?” กู่เทียนเฉิงถามผู้มาใหม่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ“คืนนี้พี่จะกลับบ้านใช่ไหมคะ? ที่บ้านทำกับข้าวไว้เยอะเลย ชวนเพื่อน ๆ ไปทานข้าวด้วยกันสิคะ” สาวน้อยยิ้มหวาน พูดพลางเดินเข้ามาใกล้ ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นหลี่เจียเฟิ่ง“พี่หลี่เจียเฟิ่ง!” เธออุทาน “พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ คิดถึงพี่จะแย่!”กู่เทียนเฉิงเห็นท่าไม่ดี รีบดึงเยี่ยนเอ๋อให้ถอยหลัง กระแอมไอก่อนจะแนะนำ“นี่เยี่ยนเอ๋อ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เคยตามแม่ฉันไปเยี่ยมที่กองทัพ เลยรู้จักกับเจียเฟิ่ง”แล้วหันไปแนะนำอีกฝ่าย “ส่วนนี่อันจิ่วเม่ย ภรรยาของเจียเฟิ่ง”
เยี่ยนเอ๋อได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที…อันจิ่วเม่ยเลิกคิ้ว ความทรงจำเกี่ยวกับนิยายต้นฉบับแล่นเข้ามาในหัวในนิยาย เยี่ยนเอ๋อไปเยี่ยมญาติกับป้าแล้วบังเอิญเจอหลี่เจียเฟิ่งและตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ อันจิ่วเม่ยนึกขำอยู่ในใจในนิยายเยี่ยนเอ๋อเป็นสาวน้อยคลั่งรัก ถึงขั้นที่ว่าหลี่เจียเฟิ่งไม่รับรักเธอ เธอก็จะไม่แต่งงานไปตลอดชีวิตในเนื้อหานิยายเด