สะใภ้เรียกพี่เทียนเฉิงก็พอ! จะได้ดูหนุ่มขึ้นหน่อยอันจิ่วเม่ยยิ้มหวาน อย่างรู้ความทันที “ได้เลยค่ะ พี่เทียนเฉิง”“แล้วนี่กินข้าวกันรึยัง? ไป ๆ ตามพี่มา! โรงอาหารเราฝีมือระดับภัตตาคารเลยนะ!” กู่เทียนเฉิงกระตือรือร้น ด้วยความคิดถึงเพื่อนเก่าสมัยอยู่กองทัพ โอกาสจะได้เจอกันไม่ค่อยมีบ่อย ๆ“ไม่เป็นไรครับพี่เทียนเฉิง” หลี่เจียเฟิ่งโบกมือ“พวกเรามาซื้ออิฐสำเร็จรูป แถมยังมีธุระต้องทำไปอีก เดี๋ยวสร้างบ้านเสร็จค่อยชวนพี่ไปดื่มดีกว่า” เขายังอิ่มบะหมี่น ้าฝีมืออันจิ่วเม่ยอยู่เลยปฏิเสธไปตรง ๆ“ได้สิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” กู่เทียนเฉิงเข้าใจดีว่าเพื่อนมีเวลาน้อยเลยไม่เซ้าซี้ รีบพาไปดูอิฐทันที“เรามีอิฐแดงคุณภาพเยี่ยม ราคาสบายกระเป๋า นายเป็นพี่น้องฉัน อย่าเกรงใจ! บอกมาเลยจะเอาเท่าไหร่ จัดให้หมด!” ไม่ต้องพูดก็รู้กันว่าจะได้ราคาพิเศษ
หลี่เจียเฟิ่งเชื่อใจเพื่อน จึงหันไปปรึกษาอันจิ่วเม่ยเล็กน้อยก่อนจะตกลง นอกจากอิฐ ทั้งทรายและปูนก็ฝากกู่เทียนเฉิงจัดการให้แน่นอนว่าพวกเขาได้ทั้งของดีและราคาถูก“พี่เทียนเฉิง ขอบคุณมากครับ บ้านเสร็จเมื่อไหร่เราต้องมาดื่มประลองฝีมือกันหน่อยนะครับ”อันจิ่วเม่ยหัวเราะคิกคักพลางกล่าวขอบคุณ ท่าทางน่ารักและเข้าอกเข้าใจของเธอ ทำให้กู่เทียนเฉิงประทับใจมาก คิดในใจว่า‘เด็กสาวคนนี้อายุยังน้อย แต่ช่างรู้จักวางตัว ชีวิตคู่ของพวกเขาคงราบรื่นน่าดู’“แน่นอน ฉันจะตั้งตารอวันนั้น” กู่เทียนเฉิงตอบรับอ
