จะช่วยให้ชีวิตสะดวกสบายขึ้น
กวนหมิงจูเห็นพ่อแม่ทำหน้าร้อนใจ แต่เขากลับไม่สะทกสะท้านเขาเพียงพูดเสียงเรียบ“แม่ ไม่เห็นหรือว่าเพ่ยอิง เป็นคนลงมือก่อน? เธอไม่เคารพเจียงอิงขนาดนี้ ก็สมควรโดนสั่งสอน อีกอย่าง เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่เธอก่อขึ้นเอง ตอนนี้ผมออกไปข้างนอกยังไม่กล้าเชิดหน้าชูตาเลย แล้วเธอยังมาทำตัวก้าวร้าวแบบนี้อีก”ซินอี้ตกตะลึงกับคำพูดของลูกชาย เธอหันไปมองกวนอี้หานผู้เป็นสามีอีกครั้ง เพื่อขอความช่วยเหลือกวนอี้หานที่รู้สึกโมโหลูกสาวคนเล็กที่กล้าเอาชีวิตมาข่มขู่ แต่เมื่อเห็นลูกสาวโดน เจียงอิงตบหน้าซ ้า ๆ ก็อดทนไม่ไหว “พอได้แล้ว!”หลังจากได้ระบายอารมณ์พลุ่งพล่านออกมาจนหมดแล้ว เจียงอิงก็ปล่อยเพ่ยอิงทันที แต่ก็ยังคงระดมคำด่าไม่หยุด“โชคดีนะ ที่แกเป็นแค่น้องสามีฉัน ถ้าแกเป็นน้องสาวแท้ ๆ ฉันจะสั่งสอนแกตั้งแต่ยังเป็นเด็กอมมือแล้ว!”เพ่ยอิงปิดหน้าบวมด้วยความอับอาย ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรเธอเพียงแต่กวาดตามองทุกคนในห้องด้วยสายตาเต็มไปด้วยความแค้นคราวนี้ความเกลียดชังของเธอแผ่ขยายไปถึงพ่อแม่ของเธอด้วย
แม้แต่ตอนที่ซินอี้เข้ามาจับแขนเธอ เธอก็สะบัดมือออกอย่างแรงราวกับว่ารังเกียจ ไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดออกจากปากเพ่ยอิงแม้แต่น้อยในคืนนั้นเอง เพ่ยอิงถูกส่งตัวไปพักที่บ้านป้าในหมู่บ้านข้างเคียงเป็นเวลาสองสามวัน เพื่อให้อารมณ์ร้อน ๆ ของเธอเย็นลงจนสนิทก่อนจะกลับมาในขณะเดียวกัน หลังจากหลี่เจียเฟิ่งพาอันจิ่วเม
