อันจิ่วเม่ยถูกพาตัวมาที่ร้านสหกรณ์ที่เป็นเหมือนห้างสรรพสินค้าเล็ก ๆ หญิงสาวได้แต่ก้มหน้างุดพลางบ่นในใจ หลี่เจียเฟิ่งจะใจร้ายเกินไปแล้ว พาเธอมาร้านสหกรณ์แบบนี้ เธอจะซื้ออะไรได้ล่ะหลี่เจียเฟิ่งไม่สนใจท่าทางหงอยของอันจิ่วเม่ย เขาจอดจักรยานแล้วควักเงินและคูปองทั้งหมดในกระเป๋าส่งให้เธอ“เอาไปใช้” หลี่เจียเฟิ่งเอ่ย เสียงเรียบอันจิ่วเม่ยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอเป็นคนบีบบังคับเขามาแต่งงาน แถมเมื่อคืนยังคุยโวไว้ว่าเธอจะหาเลี้ยงตัวเองแต่ตอนนี้หลี่เจียเฟิ่งกลับให้เงินเธอใบหน้าของอันจิ่วเม่บยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ ชายหนุ่มที่เธอเพิ่งด่าในใจเมื่อครู่กลายเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดภายในพริบตา!อันจิ่วเม่ยยังคงมองใบหน้าหล่อเหลาของหลี่เจียวเฟิ่งที่ราวกับเป็นชายในฝันที่หลุดออกมาการกระทำเล็ก ๆ น้อยของหลี่เจียเฟิ่งแต่ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด เธอโชคดีจริง ๆ ที่ได้แต่งงานกับเขาในเมื่อเป็นสามีภรรยากันแล้ว หลี่เจียเฟิ่งให้เธอใช้เงินของเขาต่อไปเธอก็จะดูแลเขาให้ดีที่สุด เมื่อเธอหาเงินได้ เธอก็จะให้เขาใช้ด้วยเช่นกัน นี่สิถึงเรียกว่าครอบครัว
อันจิ่วเม่ยรู้ดีว่าการจะเปลี่ยนชะตากรรมตัวประกอบหญิงสาวผู้น่าสงสารนี้ได้ เธอจะต้องเกาะหลี่เจียเฟิ่งให้่แน่น ห้ามปล่อยให้เขาหลุดมือไปเด็ดขายหลังจากที่อันจิ่วเม่ยมีทั้งเงินและคูปองอยู่ในมือ เธอไม่รีรอที่จะพาหลี่เจียเฟิ่งเข้าร้านขายข้าวสาร ซื้อทั้งข้าวสาร เครื่องปรุง น ้าตาล
