ทรายแดงและลูกอมผลไม้ตักไม่อั้นรวมแล้วเธอใช้เงินหมดแปดหยวน ถ้าไม่ติดว่าเธอจะต้องแบกกลับยังไงเธอคงจะซื้อมากกว่านี้เมื่ออันจิ่วเม่ยซื้อของกินเรียบร้อย ทางระหว่างกลับไปที่รถจักรยานหลี่เจียเฟิ่งก็พาอันจิ่วเม่ยแวะโซนขายเสื้อผ้าก่อน“เธอเลือกเสื้อผ้าสักสองสามชุดสิ นาน ๆ ทีจะได้ออกมาข้างนอก” เมื่อคืนหลี่เจียเฟิ่งสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าของอันจิ่วเม่ย ทั้งบางและขาด เขาเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้แม้ว่าการแต่งงานครั้งนี้จะทำเพื่อผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย แต่ในเมื่อเขาตกลงแล้วก็ต้องดูแลเธอให้ดีที่สุดเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เจียเฟิ่ง อันจิ่วเม่ยก็อดไม่ได้ที่จะแอบอมยิ้มด้วยความพึงพอใจอันจิ่วเม่ยเลือกเสื้อผ้าสีน ้าเงินสองชุดสำหรับใส่ในชีวิตประจำวันสีเรียบ ๆ แต่ดูดีเข้ากับบุคลิกของเธอ และชุดนอนลายดอกไม้น่ารักอีกหนึ่งชุด
ในยุคนี้เสื้อผ้าส่วนใหญ่จะเป็นสีทึม ๆ อย่างสีน ้าเงิน เทา และดำเธอจึงไม่ต้องคิดมากนัก เธอจ่ายไปอีก 14 หยวนสรุปวันนี้เธอใช้เงินไปทั้งหมด 22 หยวน นี่มันเยอะกว่าค่าตัวเธอที่ซื่อหงขายเธอ ตัวเธอช่างมีค่าเท่ากับของไม่กี่ชิ้นจริง ๆหลี่เจียเฟิ่งยื่นเงินกับคู่ปองให้อันจิ่วเม่ยอีกครั้ง แม้ว่าเธอจะแอบใจหายเล็กน้อยเพราะเงินจำนวนนี้แทบจะเท่ากับเงินคนงานทั่วไป แต่ในเมื่อเขาเต็มใจจะให้เธอก็ยินดีที่จะรับวันนี้เป็นวันที่เธอได้เป็นภรรยาของสามีสุดจอมเผด็จการแต่กลับมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่ยื่
