“นังเด็กเนรคุณ แกยังมีหน้ากลับมาอีกเหรอ?” เสียงแหลมสูงของซื่อหง เอ่ยถามอันจิ่วเม่ยทันทีที่เธอเดินเข้าบ้านมาอันจิ่วเม่ยเดินไปตรงไปยังห้องตัวเองทันที โดยไม่สนใจซื่อหงที่ยืนเท้าสะเอวด่าเธออยู่หน้าบ้าน“นังเด็กบ้า แกหูหนวกหรือไง!” ซื่อหงเห็นว่าอันจิ่วเม่ยไม่สนใจตัวเอง ก็พุ่งเข้าไปหาด้วยความโมโหหวังจะตบสั่งสอนให้หญิงสาวให้หลาบจำทว่าอันจิ่วเม่ยกลับเบี่ยงหลบอย่างรวดเร็ว แล้วใช้จังหวะที่ซื่อไม่ทันได้ตั้งตัว ถีบเข้าที่ท้องของซื่อหงอย่างจัง“โอ้ย!” ซื่อหงล้มลงไปกองกับพื้น พลางร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดก่อนหน้านี้ซื่อหงตั้งใจจะตามทั้งสองคนออกไป แต่สายตาคมกริบของชายหนุ่มที่มองกลับมา ทำให้เธอต้องจำใจอดกลั้นรอจังหวะเล่นงานอันจิ่วเม่ยที่บ้านหากแผนส่งตัวอันจิ่วเม่ยให้ชายสติไม่ดีตระกูลหลี่สำเร็จนอกจากเงิน 30 หยวนที่เธอได้แล้ว เงินค่าเลี้ยงดูคุณย่าจากอันจิ่วเม่ยจะต้องตกมาถึงมือเธอแน่
แต่การปรากฏกะทันหันของหลี่เจียเฟิ่ง ทำให้เธอต้องคว้าน ้าเหลว ดังนั้นซื่อหงเลยคิดจะแฉเรื่องที่หญิงสาวทำกับหลี่เจียเฟิ่งให้ชาวบ้านได้รับรู้แทนซื่อหงจ้องมองหญิงสาวด้วยความโกรธแค้น เธอสบถเสียงลอดไรฟัน “แก! นังเด็กชั่ว…”ซื่อหงยังไม่ทันจะพูดจบ เท้าเล็ก ๆ ของอันจิ่วเม่ยก็เหยียบไปที่อกของซื่อหงอันจิ่วเม่ยโน้มตัวลงกระซิบข้างหูซื่อหงอย่างใจเย็น “ฉันแนะนำให้เธอเบาเสียงลงหน่อย… ถ้าเสียเธอเผลอไปปลุกคนอื่นรอบ ๆ ให้ตื่นขึ้นมา แล้วเรื่องราว
