ประตูกระจกบานใหญ่เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นหญิงสาวรูปร่างสง่า ใบหน้าสวยคม ดวงตาคมกริบสะท้อนแววเด็ดเดี่ยว เธอสวมชุดสูทสีน ้าเงินเข้มตัดกับผิวขาวราวหิมะเบื้องหลังของหญิงสาวคือบรรดาคณะกรรมการและหัวหน้าแผนกต่าง ๆ ที่เพิ่งผ่านการประชุมอันเข้มข้นมา ใบหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยร่องรอยของความเหน็ดเหนื่อยอันจิ่วเม่ย นักธุรกิจสาวไฟแรงวัย 28 ปี ผู้กุมบังเหียนบริษัทขนาดกลาง อย่าง ‘เอรอนไลน์’ ไว้ในกำมือ หลังจากการประชุมที่กินเวลายาวนาน เธอก็รีบตรงดิ่งไปยังลิฟต์ส่วนตัว เพื่อกลับไปยังห้องทำงานอันกว้างใหญ่ทันทีที่ประตูห้องทำงานเปิดออก กลิ่นกาแฟอาราบิก้าหอมกรุ่นผสมกับกลิ่นน ้าหอมอ่อน ๆ ก็โอบล้อมเธอราวกับกำลังปลอบประโลม“บอสประชุมเรื่องโปรเจกต์ติดต่อกันไม่พักเลย ไหนจะแก้ไขงานด่วนที่เข้ามาเรื่อย ๆ อีก” เสียงเลขาสาวเอ่ยขึ้นอย่างห่วงใยประธานบริษัทผู้เป็นเสาหลักขององค์กร“เฮ้อ… ช่วงนี้ปัญหาถาโถมเข้ามาไม่หยุดเลยจริง ๆ วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร ฉันจะกลับพักไปสักหน่อย ช่วยจัดการงานที่เหลือให้ด้วย” อันจิ่วเม่ยเอ่ยตอบเสียงเรียบ ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณความเหนื่อยล้า
รถหรูพาเธอมายังห้องพักสุดหรู บรรยากาศเงียบสงบช่วยให้เธอผ่อนคลายได้เล็กน้อย อันจิ่วเม่ยทิ้งตัวลงบนโซฟาสีครีมเนื้อนุ่มอย่างอ่อนล้า“เฮ้อ… เหนื่อยจริง ๆ ได้พักสักที”หญิงบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมา กดนิ้วเรียวเรียวยาวไปที่แอปพลิเค
