“การพนัน?”
ดวงตาของจางมัลดงเบิกกว้าง
ใช่ การพนัน”
ซอล จีฮูเหลือบมองจาง มัลดงอย่างประหม่า ดูเหมือนเด็กที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา
“การพนันสินะ…”
จางมัลดงครางเบาๆ
เขาเป็นคนติดการพนัน พอได้ยินเรื่องนี้ เขานึกภาพอดีตของซอลจีฮูออกทันที แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
“อย่างน้อยก็ดีกว่าเป็นฆาตกร”
เขายิ้มอย่างขมขื่นและพูดเสริมขึ้นมาเท่านั้น
การยอมรับความผิดพลาดของตนเองนั้นยากอยู่แล้ว การเปิดเผยความผิดพลาดเหล่านั้นให้ผู้อื่นรู้โดยไม่ปิดบังอะไรเลยนั้น เป็นสิ่งที่ต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมาก
จากมุมมองของจางมัลดง ซอลจีฮูเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น หากเขาติเตียนซอลจีฮู ซอลจีฮูอาจจะถอยหลังและไม่ก้าวไปข้างหน้าอีกเลย
นั่นเป็นเหตุผลที่จางมัลดงไม่ได้พูดอะไร
เขาพยักหน้าและให้สัญญากับซอลจีฮูว่าจะตั้งใจฟังเขาให้จบ
เมื่อเห็นท่าทีของจางมัลดงแล้ว ซอลจีฮูจึงรวบรวมความกล้าและเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในอดีตอย่างช้าๆ
ความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เขาติดการพนันยังคงชัดเจนอยู่ในใจเขา
เขาเล่าว่าครอบครัวของเขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะดึงเขาออกจากวังวนของการเสพติดการพนันที่เขาเข้าไปพัวพันอยู่
และเขาเล่าถึงสาเหตุที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาล่มสลายลงหลังจากมีการหลอกลวงและทรยศหักหลังกันครั้งแล้วครั้งเล่า
สุดท้าย เขาเล่าถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาที่พัฒนาขึ้นหลังจากที่เขาได้เข้าสู่แดนสวรรค์
แม้ว่าเขาจะไม่สามารถพูดถึงเก้าดวงตาของเ
