บทที่ 349 – สิ้นสุดสงคราม (3)
เนื้อหาภายในกระดาษนั้นเรียบง่ายมาก มีเพียงข้อความถูกเขียนไว้เพียงบรรทัดเดียวเท่านั้น
-ในวันที่เราเจอกันอีกครั้ง ฉันจะกระพริบตาให้นายสามครั้งในตอนที่ศัตรูล้อมเรา
“…”
สีหน้าซอลจีฮูได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างกระทันหัน
ความกังวลภายในใจได้หายไป และความรู้สึกร้อนใจก็ยังลดลงไปด้วย
กลับกันมีคำถามปรากฏขึ้นแทน เขาไม่อาจจะทำความเข้าใจข้อความในจดหมายได้เลย
“นี่มันหมายความว่ายังไง…?”
“ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้อ่านมัน”
แบคแฮจูตอบกลับนิ่งๆ ก่อนจะพูดต่อ
“แต่ฉันก็คิดว่าคุณซอยูฮุยได้ใช้พลังมากเกินไปในระหว่างสงครามหุบเขา และกำลังได้รับผลย้อนกลับจากมัน”
“ครับ ทั้งหมดนั่นก็เพื่อช่วยผม…”
“แต่หลังจากนั้นก็ไม่ใช่ว่าเธอก็ฟื้นตัวได้ระดับหนึ่งแล้วงั้นเหรอ?”
ซอลจีฮูได้ละสายตาจากกระดาษ และเงยหน้าขึ้นมองแบคแฮจู
“เธอได้ทำการภาวนาอย่างสม่ำเสมอ และยิ่งกว่านั้นฉันก็บอกได้ว่านายได้ให้เครื่องเซ่นไหว้คุณภาพสูงมากมายเพื่อช่วยฟื้นคืนพลังให้กับเธออีกด้วย”
“พี่สาวบอกแบบนั้นเหรอครับ?”
“ใช่แล้ว คุณซอยูฮุยเป็นคนบอกฉันเอง แล้วนี่ก็เป็นสิ่งที่คนรอบตัวรู้ด้วยเหมือนกัน”
ซอลจีฮูผงะไป
พูดตามตรงนี่เป็นเรื่องจริง ซอยูฮุยได้ทำการสวดภาวนาในทุกครั้งที่มีเวลาเสมอ แล้วเธอก็ยังได้รับเครื่องเซ่นไหว้มากคุณภาพจากเขาอีกด้วย
ยังไงก็ตามนั่นยังไม่มากพอที่จะรักษาซอยูฮุยให้หายดี อย่างน้อยที่สุดนี่ก็คือสิ่งที่ซอลจีฮูได้ยินมาจากซอยู