บทที่ 341 – โต้กลับ (1)
เสาแสงขนาดใหญ่ได้ตกลงมาจากฟ้า
ในทันทีที่แสงเข้าปกคลุมตนไม้โลก สนามรบน้ำแข็งได้กลายเป็นเงียบกริบยิ่งกว่าเดิม
สหพันธรัฐ มนุษย์ และปรสิต ทุกๆคนต่างก็หันไปสนใจที่ยอดสุดของป้อมปราการไทกอล
นี่เป็นเรื่องธรรมดา การมีภาพอันสูงส่งงดงามปรากฏขึ้นตรงหน้าคงไม่มีใครจะเมินเฉยกับมันได้ ยิ่งกว่านั้นยังไม่มีใครรู้สักคนว่าปรากฏการณ์ตรงหน้านี้หมายความว่ายังไง
ซ่าาาา….
เสาแสงได้ค่อยๆจางลง ในเวลาเดียวกันต้นไม้ก็ได้ริ่มส่องประกายพิเศษออกมามากยิ่งขึ้น
กิ่งก้านอ่อนแอจำนวนนับไม่ถ้วนที่เหี่ยวเฉาได้ค่อยๆหนาขึ้น และมีใบสีเขียวปรากฏขึ้นจากกิ่งก้านเหล่านั้น
แสงที่ค่อยๆลดลงได้กระจายหายไป
ตอนนี้เมื่อถูกคืนชีพแล้ว อวตารของต้นไม้โลกได้เผยตัวเองขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
มันไม่ได้อยู่ในสภาพต้นไม้เหี่ยวเฉาเหมือนก่อนหน้านี้ ต้นไม้ยักษ์ได้ตั้งตะหง่านอยู่อย่างสง่างาม
คลื่นนนนน!
เมื่อต้นไม้โลกได้เริ่มขยับกิ่งก้านของมันได้ทำให้เกิดแรงสั่นอันน่าสะพรึงขึ้น
[ฮีโร่มาแล้ว~]
โรเซร่าที่สัมผัสได้ว่าอีกไม่นานจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นได้ยิ้มสดใสออกมา
แป๊ะ!
เธอได้ปรบมือ น้ำแข็งพื้นบนได้ละลายลงกลายเป็นของเหลวไหลซึมเข้าไปในผืนดินสีดำ
ดินที่แห้งแห้งได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น
ดินสกปรกสีดำแดงได้ค่อยๆกลายเป็นสีน้ำตาลซีด พร้อมทั้งมีเมล็ด และต้นกล้างอกขึ้นมา
พืชพันธุ์ และหญ้าได้เริ่มเติบโตขึ้นอย่างเต้นชัดจนย้อมให้ผืนดินเต็มไปด้วย
