บทที่ 320 – สงครามปะทุพร้อมกัน (1)
โลกแห่งมิติช่องว่างอธิบายได้เพียงคำเดียวว่าไม่อาจจะทนรับไหวได้เลย
ยังไงก็ตามความอดทนของทีมทำภารกิจนี้ก็สูงมาก พวกเขาต่างก็เป็นทหารผ่านซึ่งที่สามารถจะรับมือกับปรากฏการณ์ที่ไม่คุ้นเป็นอย่างดี
หลังจากคำเตือนของอาน่า พวกเขาก็ไม่ได้ทำพลาด และตั้งสมาธิทั้งหมดไปกับการเดินตามรอยเท้าของเด็กสาว
จะเว้นก็แต่เพียงคนเดียว
“อืมม~ กลิ่นแห่งความตาย~”
โฮชิโนะ อุราระทีเดินอย่างปกติมาจนถึงตอนนี้ จู่ๆเธอก็กางแขนขึ้นสูดหายจเข้าลึก
“นี่แหละ นี่คือสิ่งที่ฉันรออยู่เลย ความรู้สึกที่ว่ารอดแล้ว ฉันชอบมัน…!”
ไม่มีแม้แต่เสี้ยวของแสงสว่างที่ส่องลงมาที่นี่ แต่ท่าทางที่เงยหน้ากางแขนมองท้องฟ้าอย่างยินดี มันทำให้เหมือนเธอกำลังถึงจุดสุดยอดบางอย่าง
แน่นอนว่านี่เป็นสิ่งที่ซอลจีฮูไม่เข้าใจเลยสักนิด กลิ่นแห่งความตายมันทำให้เธอรู้สึกสบายตัวงั้นเหรอ? มันแปลกๆแล้วนะ
แต่ว่าโฮชิโนะ อุราระดูจะพอใจกับมันมากจริงๆ เธอเป็นคนที่พูดและทำตัวเหมือนเด็ก แต่ทันทีที่เธอเข้ามาในโลกมิติช่องว่าง เธอก็กลายเป็นคนที่เงียบไปเลย
“ก่อนพ่อฉันจากไป พ่อฉันได้ฝากคำพูดหนึ่งเอาไว้”
หลังจากที่อูเดรย์ บาสเลอร์เห็นโฮชิโนะ อุราระขำเหมือนกับคนเสพยา เธอก็กระซิบออกมา
“โลกใบนี้กลางใหญ่ และไม่เคยขาดแคลนคนบ้าเลย ในตอนนี้ฉันเข้าใจจริงๆแล้วสิว่าพ่อหมายถึงอะไร”
ซอลจีฮูพยักหน้าออกมา อูเดรย์ บาสเลอร์คงจะคิดว่าตัวเองบ้าแล้วก่อนที่จะม
