คือกำจัดเหมียวเสีย แม้จะจำกัดเหมียวเสียได้ พวกเขาก็มิคาดว่าจะเสียเซียนมนุษย์ฝั่งตนเองไปสองคน
เจียงผิงอันตรงหน้านี้แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่ายอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ เพื่อป้องกันมิให้เกิดความสูญเสียมหาศาล เขาจึงทำได้เพียงถอยเสียยามนี้ แล้วค่อยหาทางอื่นมาจัดการกับเจียงผิงอัน
เหล่าเซียนจากสำนักเซียนเทียนหลานถอยไปทันที
เสียงของเจียงผิงอันดังขึ้นในทุกมโนสำนึกอีกครั้ง “ตรงหน้าข้ายังมีศิษย์ร่วมสำนักพวกเจ้าอีกคน แต่พวกเจ้าก็ทำเพียงหนีหายไม่ไยดีเขาเลย? นี่หรือสำนักเซียนเทียนหลาน? วันนี้เจ้าสำนักทอดทิ้งคนผู้นี้ ภายหน้าสักวันพวกเจ้าพบอันตราย เขาก็จะทิ้งพวกเจ้าด้วยเช่นกัน ข้าแนะนำให้พวกเจ้ารีบ ๆ ไปจากสำนักเซียนเทียนหลานเสียหาเส้นทางอื่นเสียเถิด”
ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาเซียนมนุษย์มากมายก็วูบไหว
โอวหยางหงอวิ้นถลึงตามองเจียงผิงอันอย่างเคืองแค้น สารเลวนี่ยังสร้างความร้าวฉานไม่เลิกรา แต่ที่นี่มียอดฝีมือจากสำนักเซียนอวี่หวงอยู่ มิอาจทำอะไรเจียงผิงอันได้
สองฝ่ายประชันในจุลภพเทพโบราณกันอีกสองสามวัน แต่สุดท้ายก็ยังปล่อยสำนักเซียนเทียนหลานหนีไป
สายตาของเซียนมากมายจากสำนักเซียนอวี่หวงหันมองเจียงผิงอันเป็นตาเดียว
เหตุที่ศึกเซียนครั้งนี้จบลงเร็วนัก ทั้งหมดก็เพราะเจียงผิงอันร้ายกาจเกินไป
หากพวกเขามิได้ประจักษ์ด้วยตาตัวเอง คงไม่มีทางเชื่อว่าผู้ฝึกตนซึ่งยังไม่บรรลุเซียนหนึ่งคนจะสังหารเซียนมนุษย์ได้มากมายในชั่วกาลแสนส
