้แตกตื่นยามมีอาวุธวิเศษกับตัวอีกต่อไป
“ศาสตราเซียนผลกรรม!” ใบหน้าสิ้นหวังของเหมียวจิ่งปรากฏความลิงโลดกะทันหัน “ผิงอัน! ศาสตราเซียนชิ้นนั้นให้ข้าเถอะ ข้าจะไปตามศิษย์พี่หญิงของเจ้ากลับมา!”
ศาสตราเซียนผลกรรมเป็นศาสตราเซียนพิเศษอันหายากยิ่งสามารถเคลื่อนพลังผลกรรมได้ แม้อาจไม่แม่นยำเสียทั้งหมด แต่ก็ยังเพิ่มโอกาสตามหาบุตรีเขาได้
“อาจารย์ ท่านในยามนี้ต่อสู้กับพวกสำนักเซียนเทียนหลานอยู่เซียนปฐพีอย่างท่านคือกำลังหลักของสำนัก มิอาจผลีผลามเดินทางให้ศิษย์ออกตามหายังดีกว่าขอรับ”
เจียงผิงอันปฏิเสธคำเสนอของเหมียวจิ่ง
เหมียวจิ่งเหินมาตรงหน้าเจียงผิงอัน “เจ้าบรรลุเซียนมิได้ อายุขัยของเจ้ามีจำกัด หากเจ้าออกสู่เวิ้งจักรวาล หาศิษย์พี่หญิงเจ้าไม่ทันเจอ เจ้าก็…”
“เพราะเช่นนี้แหละขอรับ ข้าเลยอยากใช้เวลาชีวิตที่มีจำกัดนี้ทำอะไรให้มีความหมายมากขึ้น”
เจียงผิงอันกล่าวขัดวาทะอาจารย์ สูดหายใจลึกๆ แล้วเสริม“จุดประสงค์ที่ศิษย์ฝึกฝน ก็เพื่อให้บุคคลรอบข้างมีชีวิตที่ดีขึ้น จะเป็นเซียนหรือไม่ อันที่จริงยามนี้ มันไร้ความหมายสำหรับศิษย์แล้ว”
“อาจารย์ ศิษย์เป็นคนหัวแข็ง อย่าพูดมากความเลย ศิษย์พี่หญิงยังรอข้าอยู่ในเวิ้งจักรวาลนะขอรับ”
พูดจบ เจียงผิงอันก็คำนับเหมียวจิ่ง ก่อนจะหันกายเหินสู่ขอบจุลภพเทพโบราณ
ปวงชนมองตามหลังเจียงผิงอันอย่างสะเทือนใจยิ่ง การกระทำของเขาไม่ต่างจากมุ่งสู่ความตาย แต่เขาก็ไม่ประหวั่นลังเลแม้แต่น้อ
