คงจะคิดถึงพวกเรานะ”
“ข้าก็คิดว่าอย่างนั้น……”
เหอหลินหัวเราะเยาะเมื่อเห็นฉากนี้
แน่นอน พวกเขาคือผู้มาใหม่
หยางฉีเห็นเหตุการณ์นี้จึงตะโกนด้วยความโกรธ: “เจ้ากำลังทำอะไรอยู่? นี่คือวิธีการทำงานของเจ้าในฐานะทหารรับจ้าง? จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีคนแอบโจมตี? เจ้าจะรับผิดชอบไหม!?”
เย่ชิวไป่มองไปที่หยางฉี และตอบอย่างใจเย็น: “ขณะนี้ ไม่มีการซุ่มโจมตีอยู่รอบๆ”
แม้ว่าเย่ชิวไป่และทั้งสามจะคุยกันอยู่
แต่ว่า
เย่ชิวไป่ใช้ขอบเขตดาบเพื่อตรวจจับออร่าปราณที่ซ่อนอยู่รอบตัวเขา
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงดูสบายๆ
หยางฉีกล่าวด้วยความโกรธ: “หากมีอะไรผิดพลาด ระวังหัวของเจ้าจะหายไป!”
เรื่องเช่นนี้ มีไปตลอดการเดินทาง..
ในที่สุด ก็ถึงเวลากลางคิน…
