บทที่ 306 – วกไปวนมา (1)
สรุปแล้วก็คืออีวาเกลีน โรสกับอดัม กาเลฟต่างก็มีเป้าหมายเดียวกัน แต่ว่ากระบวนการในการไปถึงเป้าหมายของพวกเขาต่างกันจนเกิดความขัดแย้งขึ้นทำให้พวกเราร่วมมือกันต่อไปไม่ได้ และต้องแยกทางกัน
หลังจากตอนนั้นอดัม กาเลฟก็ยังคงหาคนร่วมมือต่อไป แต่อีวาเกลีน โรสดูจะปฏิเสธมัน และในตอนนี้อีวาเกลีน โรสได้ตายไป และอดัม กาเลฟก็ได้หายตัวไป
เพราะแบบนี้ทำให้ ‘เป้าหมายสูงสุด’ ของพวกเขาถูกฝังกลบไป แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเบาะแสอะไร
นักบวชหญิงแห่งอินวิเดียที่อดัม กาเลฟติดต่อ และเด็กสาวที่ถูกพูดถึงในจดหมายฉบับสุดท้าย คิมฮันนาห์รู้ตัวคนหลัง
ชัดเจนว่าเธอก็คือเด็กสาวผ้าโผกหัวสีขาวที่ซอลจีฮูเจอในงานจัดเลี้ยง ดังนั้นแล้วซอลจีฮูจึงได้ออกคำสั่งค้นหาเธอทันที ในเมื่อเป็นแค่การค้นหาใครสักคน ด้วยเครือข่ายข่าวสารของวัลฮาลาจึงทำได้อย่างง่ายดาย
หลังจากผ่านไปได้สี่วันธงไชยก็นำข่าวสารมา
นับตั้งแต่ที่พวกเขาออกไปจากอีวา พี่ชายกับน้องสาวได้เดินทางไปอยู่หลายเมือง จากอีวาไปคาลิโก้ จากคาลิโก้ไปกราเซีย จากกราเซียไปนัวร์ จากนัวร์ไปโอดอร์
เมืองที่เจอตัวพวกเขาครั้งสุดท้ายก็คือเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้โอดอร์
คาดคะเนไว้ว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในโรงแรมที่มีชื่อว่าดวงจันทร์ยามหลับฝัน เนื่องจากสมาคมนักฆ่าก็มีสาขาอยู่ในโอดอร์ทำให้ซอลจีฮูส่งสารผ่านสมาคมนักฆ่าไปให้สองพี่น้องว่าอยากจะพบกัน
เนื่องจากทั้งคู่ดูจะเป็นคนพเนจรที่ไ