บทที่ 304 – แนวทาง (1)
หลังเขตพื้นที่เป็นกลางจบไปแล้ว ซอลจีฮูก็ต้องยุ่งอีกครั้งหนึ่ง
‘ฉันจะต้องหาน้ำพุ’
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้ำพุมันคืออะไร เขาไม่รู้เลยว่าจะหามันได้ที่ไหน
เขารู้ก็แต่ว่าบางอย่างที่คล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นในอนาคตคู่ขนาน และอึนยูริที่ถูกเรียกเป็นความหวังของมนุษยชาตก็ได้พูดว่าพวกเขาสามารถไปอาณาจักรภูติได้ผ่านน้ำพุ
ซอลจีฮูในอนาคตพูดเหมือนกับเธอเป็นคนบ้า บอกว่าเธอคิดเรื่องไร้สาระ แต่ตัวซอลจีฮูในตอนนี้ไม่ได้คิดแบบนั้น
การที่แม้กระทั่งสหพันธรัฐก็ยังยอมแพ้นั่นมันหมายความว่าไม่มีทางแก้อื่นแล้วจริงๆ ดังนั้นพวกเขาพึ่งได้แต่น้ำพุเท่านั้น
เพราะงั้นตลอดทั้งเดือนทำให้ซอลจีฮูทุ่มเทเวลาไปกับการค้นหามัน แต่ก็ยังคงไร้ซึ่งผลลัพธ์ใดๆ
ถึงแม้ว่าเขาจะค้นทั่วทั้งห้องสมุด อ่านหนังสือทุกๆเล่มแล้ว แต่ก็ไม่มีแม้แต่เบาะแสเดียว มันแทบจะเหมือนกับว่าไม่เคยมีอยู่มาก่อนเลย
ไม่ว่าจะถามโรเซร่า ซอยูฮุย หรือโฟลน แต่ทุกๆคนต่างก็ส่ายหัว พวกเธอทุกๆคนต่างก็ตอบกลับมาว่าไม่เคยได้ยินเรื่องน้ำพุมาก่อน
“คุณอึนยูริพอจะบอกถึงวิธีการข้ามไปอาณาจักรภูติหรือเรื่องน้ำพุหน่อยได้ไหมครับ?”
เขาหงุดหงิดมาจนเผลอถามอึนยูริออกไป ยังไงก็ตามมันเป็นธรรมดาที่เธอในตอนนี้ไม่มีทางรู้เลย ดังนั้นเธอก็ได้แต่มองเขากลับมาอย่างสับสน
เพราะแบบนี้ทำให้ซอลจีฮูเริ่มรู้สึกสงสัยแล้วว่าน้ำพุมีอยู่จริงหรือเปล่า และกระทั่งรู้สึกหงุดหงิดยิ่งขึ้นในทุกๆวั
