บทที่ 298 – เบาะแสที่คาดไม่ถึง (5)
“…นายพูดถูก”
“ครับ?”
จางมัลดงยิ้มก่อนจะโบกไม้เท้าออกมา
“ค่อยๆเป็นค่อยๆไป กินให้ตรงเวลา และพักผ่อนให้มากๆ สิ่งที่นายต้องทำในตอนนี้มันไม่ใช่การเสริมสร้างพละกำลัง แต่เป็นการควบคุมจิตใจ และค้นลึกเข้าไปในจิตใต้สำนึก นี่คือเหตุผลที่คำว่า ‘จิตใจ’ ถูกยกขึ้นมาพูดก่อนเป็นลำดับแรก”
สุขภาพจิตที่ดีก็จะทำให้สุขภาพกายดี เมื่อนึกได้ถึงคำโบราณนี้ก็ทำให้ซอลจีฮูโค้งคำนับออกมา
“ขอบคุณครับ”
“ไม่ต้องหรอก อ่อ ถ้าเป็นไปได้ก็ช่วยไปฝึกที่อื่นด้วยนะ เขตพื้นที่เป็นกลางเป็นสถานที่ให้หน้าใหม่ได้ฝึก แต่เพราะนายทำให้คนอื่นๆไม่กล้ามาใช้ที่นี่เลย”
ถึงจางมัลดงจะพูดเล่น แต่นี่ก็เป็นการกระทำที่ผิดของซอลจีฮู ซอลจีฮูที่เพิ่งมารู้ตัวก็ร้องอ๊ะออกมา
“ขอโทษด้วยครับ คราวหน้าผมจะไปหาที่อื่นนะครับ”
ซอลจีฮูได้กล่าวลาด้วยความเคารพก่อนจะออกไปจากห้องฝึก ในเมื่อห้องหัวหน้าผู้จัดการกว้างมาก เขาจึงคิดที่จะฝึกที่นั่นไปเลย
ช่วงระหว่างนั้นอึนยูริด็ได้มาที่ห้องฝึกพร้อมชุดวอร์ม การทำภารกิจในช่วงเช้าของเธอเสร็จเร็วกว่าปกติ ดังนั้นเธอจึงจะมาขอให้จางมัลดงฝึกให้เป็นการส่วนตัว เพราะงั้นเธอจึงบังเอิญมาเจอเข้ากับซอลจีฮู
“พี่…?”
เธอได้เรียกเขา แต่ว่าเขากลับเดินหลบผ่านเธอไป อึนยูริได้แต่แสดงสีหน้าตกตะลึงตัวแข็งทื่อกับที่ ในวันนี้เขาดูจะมีบรรยากาศที่เข้าถึงได้ยากอยู่
“ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ”
จางมัลดงแค่นหัวเราะออกมา
