บทที่ 297 – เบาะแสที่คาดไม่ถึง (4)
การปลกพลังในเขตพื้นที่เป็นกลางได้สิ้นสุดลงแล้ว
หลังจากได้รับคลาสแล้ว ตารางการฝึกของอึนยูริก็ได้เปลี่ยนแปลงไปบางส่วน เธอไม่อาจจะเอาแต่ฝึกไปทั้งวันจนจบเขตพื้นที่เป็นกลางได้ นับจากนี้เธอจะต้องเริ่มทำภารกิจเพื่อสั่งสมประสบการณ์
ดังนั้นแล้วคิมฮันนาห์จึงแนะนำให้อึนยูริตั้งทีมหกคนที่มีนักบวชเพียงหนึ่งเดียวที่ถูกปลุกพลังในคราวนี้ไปด้วย แน่นอนว่าปาร์ควูรีกับยูยอลมูก็รวมอยู่ในทีมนี้ด้วย
ทำภารกิจในตอนเช้า ฝึกร่างกายในตอนเย็น และฝึกมานาในระหว่างนอนหลับ
ในจุดๆนี้หากเธอจะบ่นก็คงไม่แปลกเลย แต่ว่าอึนยูริกลับไม่ได้คัดค้านแม้แต่คำเดียว ตรงกันข้ามรอยยิ้มที่ไม่ค่อยมีให้เห็นของเธอได้กลายเป็นมากยิ่งขึ้นในทุกวัน จนเหมือนกับเธอกำลังมีความสุขไปกับมัน
เธอกระทั่งขอให้ซอลจีฮูมาฝึกให้เธอเป็นการส่วนตัวอีกด้วย
“พี่ช่วยฝึกฉันหน่อยได้ไหม?”
“…ฝึก?”
ซอลจีฮูได้ถามกลับไปอย่างสับสน ในตอนนี้ทั้งสองคนกำลังอยู่ระหว่างกินอาหารในโรงอาหาร
“คุณกำลังพูดถึงในระหว่างกินอาหารงั้นหรอ?”
“นะคะ มีการบ้านที่อาจารย์สั่งให้ฉันทำ แล้วฉันก็มีเวลาไม่พอ”
“ถึงแบบนั้น”
“ช่วงนี้อาจารย์จางเพิ่มความเข้มข้นของการฝึกขึ้น เพราะงั้นพอฝึกเสร็จฉันก็หมดแรงเลย เพราะงั้นฉันจะต้องใช้เวลาว่างก่อนหน้านั้น”
อึนยูริได้ขอร้องเขาไม่หยุด เธอบอกว่าโรเซร่าจะลงโทษเธอหากว่าเธอตามบทเรียนได้ไม่ทัน ซอลจีฮูได้แต่ต้องหยักหน้ายอมรับออกมา
