บทที่ 295 – เบาะแสที่คาดไม่ถึง (2)
บทฝึกสอนได้จบลงแล้ว
มาแชลจิโอเนียได้นำทางผู้รอดชีวิตผ่านพื้นที่ที่ 1 ไปยังที่ที่มีเวทีเหมือนกับโรงละคร
ซอลจีฮูไม่ได้ไปกับพวกเขา ถึงแม้ว่าระหว่างบทฝึกสอนเขาจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย แต่ในตอนนี้เขาต้องกลับไปทำงานหัวหน้าผู้จัดการแล้ว
เดิมทีแล้วจะต้องรับผิดชอบในการเปิดการทำงานซิงโครไนส์ และอธิบายเป้าหมายของเขตพื้นที่เป็นกลางให้กับผู้เข้าร่วมทุกพื้นที่ แต่แล้วเขาก็มอบหน้าที่นี้ให้คิมฮันนาห์ทำแทน
นั่นก็เพราะความเหนื่อยล้าสะสมที่ระเบิดออกมาในทันทีที่เขาเข้ามาในเขตพื้นที่เป็นกลาง
มันเป็นธรรมดาที่เขาจะเหนื่อยล้านั่นเพราะงานจำนวนมหาศาลที่เขาต้องทำก่อนที่จะเปิดเขตพื้นที่เป็นกลาง นอกไปจากนี้เขายังเพิ่งจะสู้กับมอนสเตอร์อันโหดเหี้ยมอยู่หลายชั่วโมงอีกด้วย
เพราะงั้นหลังจากมอบหมายงานให้คิมฮันนาห์แล้ว เขาก็ได้มุ่งหน้าไปที่ห้องผู้จัดการ
‘เป็นแบบนี้สินะ’
ห้องหัวหน้าผู้จัดการดูคล้ายกับห้องควบคุมกล้องวงจรปิดที่เห็นบ่อยๆตามภาพยนต์ คริสตัลสื่อสารทุกๆอันภายในหอคอยต่างก็เชื่อมต่อเข้ากับห้องนี้ เพราะงั้นผู้จัดการจึงสามารถจะจับตามองได้ทั่วทั้งเขตพื้นที่เป็นกลาง ซอลจีฮูได้มองไปรอบๆจนเห็นเข้ากับลูกเจี๊ยบที่นอนหลับอยู่บนโซฟา ก่อนจะยิ้มออกมา
“เฮ้ นายน่ะ เป็นยังไงบ้าง?”
“แกว๊ก?”
เมื่อเขายกลูกเจี๊ยบขึ้นมา มันก็ส่งเสียงร้องไม่พอใจที่ถูกปลุก แต่ซอลจีฮูก็แค่นั่งลงไปบนโซฟาด้วยรอยยิ้ม
ลูก
