บทที่ 291 – อึนยูริ (2)
โฮมุนครุสได้แหวกป่าเดินทางมาถึงแล้ว
รูปร่างของมันประหลาดมาก ไม่มีส่วนไหนที่พูดว่าดีได้เลย มันมีขนาดที่สูงอย่างน้อยสี่เมตร แต่กลับมีร่างกายที่เพรียวบางแปลกๆเมื่อเทียบกับส่วนสูง ผิวของมันเป็นรอยปริแตกสีเทาพร้อมด้วยจุดสีเดาเป็นช่วงๆ เพราะแบบนี้ซอลจีฮูจึงมองผิดคิดไปว่ามันเป็นต้นไม้
แต่ว่าเมื่อเขามองไปที่แขนยาวที่แต่ละข้างก็ยาวถึงครึ่งตัว บวกกับกรงเล็บเหมือนตะขออันแหลมลม ซอลจีฮูก็รู้เลยว่ามันคือตัวอันตราย
บางทีส่วนที่น่าเกลียดที่สุดคงจะเป็นส่วนกระโหลกของมันที่ยาวมากผิดปกติเหมือนกับเอเลี่ยนตามภาพยนต์ รวมไปถึงเบ้าตากลมโตของมันอีกด้วย
‘หูก็ใหญ่มาก แถมแหลมด้วย’
จากนั้นเขาก็ได้สบสายตากับมัน
“กรรรรรรร!”
และในตอนนี้เองซอลจีฮูก็ได้เห็นภายในปากของโฮมุนครุส ภายในนั้นมีเขี้ยวอยู่นับไม่ถ้วนเหมือนฉลาม มันดูเหมือนกับจะพึงพอใจที่พบเหยื่อแล้ว
โฮมุนครุสได้ขดตัวในทันที มันกำลังเตรียมที่จะกระโดดข้ามผา
‘พอมันกระโดด…’
เขาได้ฝึกโต้กลับการกระโดดโจมตีมามากมายนับตั้งแต่บทฝึกสอนแล้ว ซอลจีฮูได้ดึงพลังมานามาคอยระวังการโจมตีนี้ มีดยาวของเขาได้สั่นขึ้นเมื่อปราณดาบสีทองได้เคลือบรอบคมดาบ และมีประกายสายฟ้าปรากฏขึ้นใต้เท้าเขา
ทันใดนั้นเองโฮมุนครุสก็ยืดหัวออกมาจากท่าคู้ตัว
ปัง!
ซอลจีฮูยืนนิ่งเบิกกว้างอย่างตกใจ มีกลิ่นเลือดโชยเข้าจมูกของเขา เขาไม่ได้ประมาทเลย แต่ว่าตอนนี้เขี้ยวของมอนสเตอร์ตรงหน้า แ
