บทที่ 289 – การเตรียมการ (10)
หลังจากลับมาที่กระท่อมแล้ว ทั้งคู่ก็ได้เข้าไปดูชายคนนั้นก่อน โชคดีที่เขายังคงหายใจอยู่ ตัดสินจากสภาพร่างกายที่ผ่านการฝึกมาอย่างหนักทำให้เขาดูจะมีความทนทานที่มาก
ซอลจีฮูได้ราดน้ำยารักษาลงไปบนแผล และกรอกปากเขาลงไปอีกขวดหนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็ได้หันกลับไปสนใจชายที่พวกเขาช่วยมาจากถ้ำ เมื่อให้เขาคนนั้นดื่มน้ำยารักษาขวดสุดท้ายไปแล้ว ซอลจีฮูกับอึนยูริก็มีเวลาได้พัก
กว่าทั้งคู่จะตื่นขึ้นมาก็รุ่งเช้าแล้ว ซอลจีฮูได้ยินเสียงชายคนหนึ่งตื่นขึ้นมา พร้อมด้วยเสียงกระซิบปลุกชายอีกคนเบาๆ
ระหว่างที่รอให้ทั้งคู่ออกมา ซอลจีฮูกับอึนยูริก็ได้แกะห่อราเมน
ไม่นานนักประตูก็ถูกเปิดขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะยังเดินโซเซอยู่ แต่การที่เดินเข้ามาในห้องได้ด้วยตัวเองก็แสดงให้เห็นแล้วว่าร่างกายพวกเขาดีขึ้นมาก
ทั้งคู่ได้ชะงักไปเมื่อเห็นซอลจีฮูกับอึนยูริกำลังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น
“ดีขึ้นแล้วสินะครับ?”
ซอลจีฮูได้ถามออกมาอย่างสุภาพ และชายหนุ่มก็พยักหน้าออกมาอย่างสับสน
“ก็ดีแล้ว เขาโชคดีเจอน้ำยารักษาคุณภาพสูงมาน่ะ”
ซอลจีฮูได้ยิ้มพร้อมกับชี้ไปที่อาหารกับน้ำยาที่พวกเขาเตรียมไว้ก่อนแล้ว
“หยิบไปได้เลย ไว้กินเสร็จแล้วค่อยคุยกัน”
ทั้งคู่ได้มองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ชายร่างกำยำจะพูดออกมา
“พะ พวกเรากินได้จริงๆหรอ?”
ซอลจีฮูได้หัวเราะออกมา หากว่าพวกเขาอยู่กันที่ลานกว้างก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ในตอนนี้ซ
