งที่นั่น ก็มีแต่ต้องรอความตายท่ามกลางสุญตา ความรู้สึกอ้างว้างเช่นนั้นยากรับไหว
กล่าวได้ว่า ขอเพียงถูกเคลื่อนย้ายไปยังเวิ้งจักรวาล ห่างไกลจากภพเซียน ก็เท่ากับถูกสั่งตายแล้ว
โอวหยางหงอวิ้นรู้ว่าการฆ่าเหมียวเสียต่อหน้าเหล่ายอดฝีมือจากสำนักเซียนอวี่หวงเป็นเรื่องยาก เขาจึงตัดสินใจใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายดาราส่งเหมียวเสียสู่เวิ้งจักรวาล
ค่ายกลเคลื่อนย้ายดารานี้ราคาสูงลิบ คนอื่น ๆ ในสำนักเซียนเทียนหลานไม่อยากเสียมันไปกับเหมียวเสีย แต่โอวหยางหงอวิ้นฝืนบังคับใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้เพื่อล้างแค้นให้ลูกชาย
เดิมที ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้เตรียมไว้จัดการกับเจียงผิงอัน แต่สำนักเซียนอวี่หวงไม่ยอมให้เจียงผิงอันมาสู้
“พวกสารเลว! ข้าจะกวาดล้างมิให้เหลือ!”
เหมียวจิ่งเดือดโทสะ ดวงตาแดงฉาน เมื่อคิดว่าบุตรีเขาต้องวนเวียนลำพังในเวิ้งจักรวาล มิอาจหาทางกลับได้จนตัวตาย หัวใจก็รู้สึกราวคมมีดทะลวงเฉือน
เขาชักดาบเซียนออกจู่โจมถานเฉิงผู้ทำร้ายบุตรีเขา
ยอดฝีมือจากสำนักเซียนเทียนหลานเข้ามาขวางทันที ศึกอันดุเดือดเปิดฉาก จุลภพเทพโบราณสั่นสะท้านรุนแรง
ผู้ฝึกตนใต้ระดับเซียนรีบอพยพออกจากจุลภพเทพโบราณ ยอดฝีมือระดับเซียนประมือ พวกเขามิอาจรับได้ไหว และจุลภพนี้ก็อาจถูกทำลาย!
เจียงผิงอันยังยืนกับที่ กำหมัดแน่นพลางถามอวิ๋นเหยาในโลกใบน้อยของตนอย่างร้อนใจ “ผู้อาวุโส! มีทางหาศิษย์พี่หญิงของข้าได้หรือไม่!”
เขารู้เรื่องเวิ้งจักรวาล ภพแร้
