นแค้นและภพบุกเบิกล้วนอยู่ในเวิ้งจักรวาล แต่ภพแร้นแค้นอยู่บนใบซึ่งร่วงหล่นจากต้นโลกาแล้ว ซึ่ง‘ใกล้’ ภพเซียนยิ่งนัก
แต่ถึงจะใกล้มาก เซียนมากมายก็ยังหาพิกัดภพเซียนกันจ้าละหวั่น
ศิษย์พี่หญิงถูกเคลื่อนย้ายไปยังเวิ้งจักรวาลมิทราบตำแหน่ง ใช้ยันต์สื่อสารไม่ได้ การตามหาศิษย์พี่หญิงก็เหมือนงมเข็มในกองฟางกล่าวได้กระทั่งว่าอย่าหวังหาเจอ หาไม่แล้ว อาจารย์เขาเหมียวจิ่งคงไม่เดือดแค้นเพียงนี้
เจียงผิงอันทำได้เพียงฝากความหวังกับอวิ๋นเหยา ผู้อาวุโสท่านนี้แข็งแกร่งและมากภูมิเสมอมา บางทีอาจช่วยอะไรได้
“ถอดใจเถอะ ชีวิตเจ้าเหลืออะไรไม่มากแล้ว เตรียมเผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาเถอะ หากเจ้ามัวแต่ไปหาสตรีผู้นั้น ต่อให้เจอ เจ้าก็ตายอยู่ดี” อวิ๋นเหยาตอบเบา ๆ
“ข้าหวังว่าผู้อาวุโสจะบอกวิธีด้วย! ผู้น้อยเต็มใจรับข้อเสนอใด ๆจากผู้อาวุโส!”
เจียงผิงอันร้อนใจอย่างยิ่ง การพเนจรในสุญตาอันไร้ชีวิตและปราณ เดียวดายตลอดวันคืน ไม่ว่าใครก็ทนความเจ็บปวดสาหัสนี้ยากนัก
“มีหนทางอยู่ แต่จะสิ้นเปลืองพลังชีวิตเจ้ามากเลย หากเอาชีวิตมาเสียเปล่าแบบนี้ เจ้าจะเสียโอกาสบรรลุเซียนไป เจ้าแน่ใจนะว่าจะทำ?” อวิ๋นเหยาถาม
“ขอผู้อาวุโสรักษาวาจาก่อนหน้านี้ด้วย โปรดช่วยบุพการีข้าและโปรดบอกข้าว่าจะไปหาศิษย์พี่หญิงได้อย่างไร!”
เมื่อรู้ว่ามีหนทางหาศิษย์พี่หญิง เจียงผิงอันก็ถามทันที ต่อให้ต้องแลกมากับการมิอาจเป็นเซียน ต่อให้เขาตาย เขาก็ต้องหาศิษย์พี่ห
