บทที่ 277 – ผจญฤดูหนาว (2)
“ดิฉันรู้จักเธอ… แต่ว่าตัวแทนซอลรู้จักชื่อนี้มาได้ยังไงกัน?”
น้ำเสียงเธอฟังดูจะสงสัยเขา แม้ว่าคำถามที่เขากลัวจะถูกถามเร็วกว่าที่คิดไว้ แต่ซอลจีฮูก็ได้ตอบกลับอย่างสงบด้วยสีหน้าจริงจัง
“นี่เป็นชื่อที่ฉันไม่ควรจะรู้จักหรอ?”
“ไม่หรอก มันไม่ใช่แบบนั้น แต่ว่า…”
คิมฮันนาห์ได้เอียงหัวออกมาโดยที่ยังพูดไม่จบประโยค
จากปฏิกิริยาของเธอแล้วทำให้ซอลจีฮูตั้งสมมติฐานใหม่ขึ้นมา เป็นไปได้ว่าอึนยูริอาจจะยังไม่มีชื่อเสียงในพาราไดซ์
หากว่าเธอเป็นคนมีชื่อเสียง และทุกๆคนรู้จักเธอ คิมฮันนาห์ก็ควรจะพูดว่า ‘แน่นอนสิ ฉันเคยได้ยินชื่อเธอมาก่อน’ แต่ปฏิกิริยาของคิมฮันนาห์กลับเป็น ‘นายรู้จักเธอได้ยังไงกัน?’ ซะมากกว่า
นั่นมันหมายความว่าอึนยูริเป็นคนที่มีแค่ชาวโลกไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้จัก
“พอจะบอกอะไรที่เธอรู้เกี่ยวกับเธอหน่อยได้ไหม? โดยส่วนตัวแล้วนี่มันค่อนข้างจะสำคัญกับฉัน”
คิมฮันนาห์ดูเหมือนกำลังคิดออกมาว่า
‘เพื่ออะไร?’
มันหาได้ยากมากที่เจ้าทึ่มนี่จะทำเรื่องจริงจังที่อยู่นอกเหนือจากการต่อสู้กับการฝึก
‘นี่มันอะไรกัน?’
อีกด้านหนึ่งเธอก็คาดหวังเอาไว้สูงกับการที่่นานๆครั้งเขาจะจริงจัง แต่ก็เว้นเอาไว้สำหรับการตั้งชื่อด้วยเช่นกัน
“มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนักหรอก แต่ว่าดิฉันอยากจะฟังเหตุผลของคุณก่อน?”
แม้ว่าเธอจะถามออกมาด้วยความสงสัย
“ตอนนี้ฉันยังพูดอะไรไม่ได้ แต่ฉันจะมั่นใจยิ่งขึ้นเมื่อได้ร
