บทที่ 278 – ผจญฤดูหนาว (3)
เมื่อที่คิมอันนาห์ได้นำทางคนๆหนึ่งมาที่ห้องรับรอง ซอลจีฮูก็ลุกขึ้นยืนด้วยความยินดี
แขกคนนี้มีผิวสีน้ำขาว รูปร่างผอม และสวมใส่ผ้าโพกหัวสีขาว
“คุณธงไชย!”
“ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”
เขาก็คือธงไชย
“เป็นสำนักงานที่ใหญ่มากเลย คุณเป็นเจ้าของที่นี่จริงดิ?”
“ก็ทำนองนั้นแหละครับ”
“แม้กระทั่งในเขตพื้นที่เป็นกลาวตัวคุณเองก็แตกต่างไปจากคนอื่นๆแล้ว ตอนที่เราทำภารกิจร่วมกันเหมือนเพิ่งจะผ่านไปเมื่อวานเองนะครับ นี่มันทำให้ผมนึกถึงวันเก่าๆเลย”
ชายทั้งสองคนได้มานั่งลงกันที่โต๊ะ
“ผมรู้สึกตกใจมากที่ได้ยินว่าคุณมาเยี่ยมสาขาของเราในอีวาเป็นการส่วนตัว”
“เราต้องการหน่วยข่าวกรองในเมืองนี้”
“แล้วเรดฮวารูล่ะครับ? ในเมื่อพวกเขายังอยู่ดี พวกเราก็คิดว่าคุณจะใช้งานพวกเขารวมข้อมูลซะอีก”
“กลุ่มข่าวกรองที่ผมต้องการคือกลุ่มที่สามารถจะครอบคลุมทั้งเขตได้ อีกไม่นานเรดฮวารูก็จะลงจากตำแหน่ง และไปอยู่ภายใต้กลุ่มพ่อค้าดงชุนครับ”
หรือก็คือสมาคมหนักงานเป็นองค์กรที่เหมาะสมกับเกณฑ์ของซอลจีฮู รอยยิ้มยินดีได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธงไชย
“แต่ถึงแบบนั้นการมาถามเราว่าสนใจรับผิดชอบเขตไหมนี่มัน คุณรู้ไหมว่าหัวหน้าสาขาตกใจขนาดไหนเมื่อได้ยินเรื่องนี้?”
ธงไชยได้บ่นออกมาโดยพูดว่าซอลจีฮูก็ยังคงใจกว้างเหมือนอย่างช้า ซอลจีฮูได้ยิ้มแห้งๆ
ถึงแม้ว่าสมาคมนักฆ่าจะมีสาขาอยู่ทั่วทุกเมือง แต่ว่าสาขาภายในเมืองอีวาก็ไม่ต่างไปจากร้
