บทที่ 272 – ผู้กอบกู้แห่งอีวา (1)
เขาได้กระพริบตาอย่างโง่งมอยู่นานก่อนที่จะได้ยินคำอธิบายจากโรเซร่า และในที่สุดก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว
แต่ว่านั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขารู้สึกอึดอัดเลยสักนิด
“นักเวทย์? ราชินีคนนั้นน่ะหรอ?”
“ใช่แล้วล่ะ! เธอมีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นนักเวทย์ที่ทรงพลังได้! แค่ในแง่พรสวรรค์เธอก็มีล้นเหลือแล้ว”
ใบหน้าของซอลจีฮูได้มีประกายความสงสัยขึ้นมา ชาล็อต อาเรียเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องคนโง่เขลา และเกลียดคร้าน กลับมีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นนักเวทย์ที่มีชาวโลกเพียงส่วนน้อยมากๆที่เป็นได้งั้นหรอ?
นี่มันค่อนข้างยากจะเชื่อได้เลย
“ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจอะไรผิดอยู่หน่อยนะ”
โรเซร่าได้ยิ้มสดใสออกมา
“การเป็นคนมีพรสวรรค์ไม่ได้หมายความว่าจะฉลาดหรือมีสติปัญญาที่ดีอะไร นอกจากนี้มันยังไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับการกระทำตามปกติด้วย”
ซอลจีฮูได้ผงะไปเมื่อความคิดของเขาถูกอ่านออกมา แต่ว่าเขาก็ยอมรับได้อย่างรวดเร็ว เขายังจำได้ดีถึงความสามารถในการอ่านใจของโรเซร่า
“พรสวรรค์มันหมายถึงความถนัดแต่กำเนิด และความสามารถที่จำเป็นในการทำบางอย่างให้สำเร็จ หากให้จำกัดความล่ะก็ความถนัด และความสามารถที่จำเป็นสำหรับการกลายเป็นนักเวทย์นั่นก็คือแค่มานา”
ซอลจีฮูได้พยักหน้าออกมาโดยไม่รู้ตัว พอมาคิดดูแล้ว แม้กระทั่งชาวโลกเงื่อนไขแรกในการเป็นนักเวทย์ก็คือระดับมานา
“มานาแต่กำเนิดที่มหาศาล แน่นอนว่ามันก็มีข้อยกเว้น และ
