บทที่ 273 – ผู้กอบกู้แห่งอีวา (2)
ความเงียบได้เข้าปกคลุม
ชาล็อต อาเรียได้มองลงไปที่ชายหนุ่มด้วยสีหน้าอึดอัดใจ เมื่อดูจากต้นคอที่แดงของเธอแล้ว เธอดูจะอายมาก
หลังจากเงียบอยู่สักพักชาล็อต อาเรียก็ลูบคอออกมา
“คุณกล้าดียังไงมาพูดแบบนี้ต่อหน้าฉัน?”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ซึ่งมันกลับดูน่ารักมากกว่าน่าเกรงขาม แต่ซอลจีฮูก็ไม่ได้เผยความคิดออกมา
“ขออภัยด้วยองค์ราชินี”
“ไม่เป็นไร ชาวโลกก็เป็นกันซะแบบนี้ ในเมื่อคุณเคยอยู่ในฮารามาร์คอีกด้วย มันก็ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจหรอกนะ”
เธอได้แอบเหน็บราชวงศ์ฮารามาร์คที่ยกเลิกธรรมเนียมปฏิบัติไปเบาๆ
ซอลจีฮูยังคงไม่หยุดยิ้ม เขาอยากจะบอกว่าฮารามาร์คดีกว่าที่ฮารามาร์คเป็นพันเท่า แต่ว่าเขาก็ไม่อาจจะพลิกโต๊ะทั้งๆที่อาหารยังไม่ถูกวางไม่ได้
“นี่ก็เป็นสิ่งที่ฉันทำเหมือนกัน… อ๊ะ”
ชาล็อต อาเรียได้รีบถามออกมาพร้อมทั้งใช้มือพัดตัวเอง
“ฉันได้ยินมาว่าคุณสนิทกับเทเรซ่า ฮัสเซย์มาก”
“เธอได้ช่วยผมเอาไว้ในหลายๆด้าน”
“จากที่ฉันได้ยินมา เทเรซ่า ฮัสเซย์ได้ให้การดูแลคุณเป็นพิเศษ…”
ซอลจีฮูที่คิดว่าเธอจะถามว่า ‘ทำไมคุณถึงมาที่อีวา?’ ได้เตรียมคำตอบเอาไว้แล้ว แต่ยังไงก็ตามสิ่งที่เธอถามนี้มันต่างจากที่เขาคาดเอาไว้อย่างสิ้นเชิง
“ในเมื่อคุณพูดถึงความงดงามแล้ว ฉันก็เริ่มสงสัยในความคิดของคุณแล้วสิ จริงด้วย ในตอนคุณเห็นเทเรซ่า ฮัสเซย์คุณคิดยังไงล่ะ?”
“…อะไรนะครับ?”
“คุณไม่ได้บอกว่าหลงเสน่
