บทที่ 274 – ผู้กอบกู้แห่งอีวา (3)
ใบหน้าของจองซูได้กลายเป็นไม่น่ามอง
ตัวเธอกำลังสั่นเทาเหมือนกับคนที่พึ่งจะรู้ตัวว่าก้าวลงหน้าผาไปแล้ว
“เธอบอกว่าสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็กไม่ใช่หรอ? เธอไม่ได้บอกว่าเป็นแบบเดียวกับฉันหรอ?”
“อะ องค์ราชินี”
“แล้วเรื่องน้องสาวของเธอล่ะ? ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าน้องสาวอยู่ในอาการโคม่าจนทำให้เธอมาไม่ได้ตอนที่การเกณฑ์คนหรอ?”
“มันไม่ใช่นะ! นี่มันไม่ถูกองค์ราชินี”
“ถ้างั้นแล้วอะไรล่ะ?”
ชาล็อต อาเรียได้ถามออกมาราวกับเธอยังอยากจะเชื่อจองซูอยู่
“ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แล้วถ้างั้น…”
เธอได้ถามออกมาเป็นครั้งที่สอง ยังไงก็ตามจองซูได้แต่อ้ำอึ้ง
“ถ้างั้นแล้วอะไร!?”
จากการระเบิดเสียงออกมาอย่างกระทันหันได้ทำให้จองซูต้องล้มลงไป ขาของเธอได้อ่อนแรง
‘พูดมาสิ บอกข้อแก้ตัวที่น่าเชื่อถือออกมา’ ชาล็อต อาเรียได้กระตุ้นจองซู และถามย้ำถึงสสามครั้ง แต่ว่าจองซูก็ไม่อาจจะทำตามที่ราชินีหวังได้
พวกเธอทั้งคู่ต่างก็รู้ว่าต่อให้พยายามปิดบังไปก็ไม่มีความหมายแล้ว
จองซูไม่มีอะไรจะพูดได้อีก ในตอนนี้เธอยอมรับทุกๆอย่างด้วยตัวเอง เธอรู้ดีว่าหากหาข้ออ้างไปก็ไร้ความหมาย
“เธอ…”
สายตาอันโศกเศร้าได้เปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างช้าๆ
“โกหก”
ในที่สุดคำตัดสินก็ออกมาแล้ว
ในจุกๆนี้น้ำตาของจองซูก็แห้งไป และเธอก็พยายามอย่างมากที่จะลุกขึ้นยืน
ความพยายามทั้งหมดที่เธอได้ลงแรงไปนับสิบปีจู่ๆก็พังทลายลงในเวลาแค่สิบนาที
กับการแค่
