บทที่ 275 – ผู้กอบกู้แห่งอีวา (5)
เขาได้เห็นฉากที่คุ้นเคย โลกความฝันของโรเซร่า
นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาได้มาที่นี่ ทำให้เขาไม่ได้ตกใจเลย จะมีก็แค่เขาสงสัยว่าเธอเรียกตัวเขามาทำไม
โรเซร่ากำลังนั่งดื่มชาอยู่บนโต๊ะกลางสวย ฝั่งตรงข้ามของเธอมีเค้กที่ถูกกินไปครึ่งหนึ่งและแก้วชาอยู่ มันชัดเจนมากว่าก่อนหน้านี้มีคนอื่นอยู่ด้วย และซอลจีฮูก็รู้ว่าใคร
“ในที่สุดเธอก็กลับไปแล้ว”
โรเซร่าได้จิบชาก่อนจะพูดอย่างสงบ จากบางอย่างน้ำเสียงของเธอดูจะสั่นเทาเล็กน้อย
“เป็นยังไงบ้างครับ?”
“เป็นยังไงงั้นหรอ?”
กริ๊ง เธอได้วางแก้วชาลงบนแผ่นรองอย่างแรง
“ฉันต้องนั่งฟังเรื่องของเธอตั้งยี่สิบชั่วโมง เราไม่ได้พูดอะไรกันเลย ฉันได้แค่ฟัง”
โรเซร่าได้สูดหายใจลึกจนทำให้หน้าอกเธอพองขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเธอก็พูดขึ้นอย่างอ่อนแรง
“จะพูดยังไงดีล่ะ… ฉันคงจะประเมินเด็กคนนั้นต่ำเกินไปหน่อย”
เธอได้พูดต่อด้วยสีหน้าซีดเซียว
“ฉันก็คิดเอาไว้แล้วในตอนที่คุณบอกว่าเธอมีนิสัยที่น่าโมโห อ่า บ้าเอ้ย แค่คิดถึงมันก็ทำให้ฉันจะบ้าแล้ว”
“อะไรนะครับ?”
ซอลจีฮูรู้สึกเหมือนฟังผิดไป
“เมื่อกี้คุณสบถ?”
“ไม่ ฉันไม่ได้ทำ”
โรเซร่าได้ตอบกลับหน้าตาย
“ไม่ คุณทำแน่ๆ มันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ?”
“อ่า ดูกลีบดอกไม้ที่ลอยไปกำลังพูดสิ มันต้องน่าอึดอัดขนาดไหนกันพวกเขาถึงได้โพล่งแบบนั้นออกมา”
“กลีบดอกไม้พูดได้ยังไงกันครับ?”
“ในโลกแห่งความฝันอะไรก็พูดได้ทั้งนั้นแหละ ใช่
