บทที่ 256 – จิ้งจอกก็คือจิ้งจอก (2)
ในช่วงนี้ที่สำนักงานคาเพเดี่ยมได้มีแขกเข้ามาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย เหตุผลก็ง่ายมาก ด้วยการแจกจ่ายเงินและอาหารออกไปทำให้มีชาวพาราไดซ์แวะมาที่นี่ในทุกๆวัน
“ต่อแถวๆ! ไม่ต้องห่วงนะ พวกเขามีอาหารไว้ให้พอสำหรับทุกคน!”
เด็กสาววัยรุ่นสวมชุดคลุมนักบวชได้ตะโกนให้ฝูงชนรวมตัวกันอยู่ที่ตรงหน้าสำนักงาน
คิมฮันนาห์ได้ขอให้ซอยูฮุยรับผิดชอบทำหน้าที่นี้ และเธอก็ได้แสดงความสามารถออกมาได้เหนือยิ่งกว่าที่คิมฮันนาห์หวังเอาไว้
ในฐานะผู้มีประสบการณ์ทำงานอาสาสมัครมาก่อน เธอได้ทำการซื้อวัตถุดิบอาหารราคาถูกมาเป็นจำนวนมาก และไปขอการสนับสนุนกำลังคนจากวิหารของอีวาฃ
เพราะเธอนี้เองได้ทำให้ด้านหน้าสำนักงานเต็มไปด้วยเสียงดัง แต่ก็เป็นระเบียบเรียบร้อย
“สมกับที่เป็นวีรบุรษแห่งฮารามาร์ค! เขาต่างไปจากพวกที่เหลือจริงๆ!”
ชายคนหนึ่งได้ยิ้มออกมาในขณะที่ถือกล่องอาหาร
“มีคนบอกไว้ว่าเขาได้ฆ่าผู้บัญชาการกองทัพที่หนึ่งอันน่ากลัว! นายจะเอาเขาไปเทียบกับชาวโลกธรรมดาไม่ได้นะ!”
หญิงสาวที่พาลูกมาด้วยได้พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
ภาพลักษณ์ของซอลจีฮูกับคาเพเดี่ยมได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากจากการทำกุศลครั้งนี้ พวกเขาไม่เพียงแต่จะแจกอาหาร และเงินยังชีพเท่านั้น แต่พวกเขายังช่วยจ่ายหนี้ให้กับคนอื่นด้วยเช่นกัน
แม้ว่าหนี้จะไม่ได้หายไปทั้งหมด แต่การแทนมาด้วยการต้องชดใช้หนี้ให้กับคาเพเดี่ยมในอัตราดอกเบี้ย 9.63% ในระยะเว