บทที่ 253 – หากว่าออกวิ่งทั้งๆที่เมาอยู่ (2)
คิมฮันนาห์ได้พูดออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“รอก่อน”
“?”
“คนอื่นยังหลับกันอยู่ พอพวกเขาตื่นฉันจะเรียกพวกเขามาห้องประชุม นายค่อยมาในตอนนั้น นายรู้ใช่ไหมว่าห้องประชุมอยู่ไหน?”
“เราต้องประชุมกันหรอ? บอกมาเถอะน่า”
คิมฮันนาห์ได้หัวเราะขึ้น จากนั้นก็มองซอลจีฮูจนทำให้เขารู้สึกแปลกๆจนอธิบายไม่ถูก
เล่ห์เหลี่ยมของคิมฮันนาห์ที่ได้แสดงออกมาจัดการกับองค์กรอีวาดูเหมือนจะกดดันซอลจีฮูเอาไว้ จากสายตาที่เย็นชาของเธอทำให้ให้คิมฮันนาห์ให้ความรู้สึกที่น่ากลัว
“นาย”
“มะ มีอะไรหรอ?”
เมื่อซอลจีฮูได้พยายามถามออกมา
“…ไม่หรอก”
คิมฮันนาห์ได้ดึงสายตากลับไป และขมวดคิ้ว
“มันไม่มีอะไรหรอก ไว้ค่อนคุยกันทีหลังเถอะ ฉันคงต้องใช้เวลาอีกสักสองสามวันดูความเป็นไปของสิ่งต่างๆก่อน”
จากนั้นเธอก็หยิบแก้วกาแฟ และลุกขึ้น
***
ตึง ตึง
“ไอ้สารเลวพวกนั้น!”
ปาร์คดงชุนได้ทุบโต๊ะด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“พวกมันคงจะคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ผู้กล้างั้นหรอ!!?”
ปาร์คดงชุนได้แค่นเสียงอย่างแรง และแก้มของเขาก็สั่นระริกแสดงถึงความโกรธจัดอย่างชัดเจน
“แค่ทีมดาษๆกล้าท้าทายพวกเรา องค์กรพันธมิตรงั้นหรอ? เยี่ยม ถ้พวกมันอยากได้ขนาดนั้น พวกเราก็จะทำตามที่พวกมันต้องการ!”
“เงียบ”
หญิงสาวได้ขัดขึ้นมา แม้ว่าน้ำเสียงของเธอจะสงบนิ่ง แต่ก็มีร่องรอยความไม่พอใจเจือจางอยู่ ปาร์คดงชุนได้หันไปมองด้วยสายตาไม่พอใจ
สภาสูงมักที่จะมีผ
