เหนือทะเลดาราจักร สองลำแสงพุ่งปะทะรัวเร็ว แต่ละหนสาดคลื่นกระแทกรุนแรง โลหิตโปรยปรายพร่างนภา
ไม่ว่าจะเป็นหวังหยางหรือฉางหงที่มองการต่อสู้นี้อยู่จากไกล ๆหรือเกาเยี่ยปิงที่กำลังประมือเจียงผิงอันล้วนจังงังสุดตกใจ
แม้เดนเซียนจะมิใช่เซียนโดยแท้จริง พวกเขาก็ยังทำความเข้าใจกฎมหาเต๋าได้ อำนาจกฎเกณฑ์เช่นนี้มิได้ด้อยไปกว่ากฎเต๋าเซียนแข็งแกร่งกว่ากฎเขตแดนเป็นไหน ๆ
นี่จึงเป็นเหตุผลที่คำว่า ‘เซียน’ จึงปรากฏในเดนเซียน พวกเขานับว่าก้าวพ้นความเป็นมนุษย์ไปแล้วครึ่งหนึ่ง
แต่เจียงผิงอันประชันฤทธิ์กับเดนเซียนได้!
“ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะสู้ชนะเซียนผู้นี้ได้!”
เกาเยี่ยปิงไม่เชื่อว่าตนจะเอาชนะผู้ฝึกตนระดับเขตแดนคนเดียวมิได้ โคจรพลังมหาเต๋าในตัวเต็มกำลัง ปราณโลหิตหลากทะลักร้อนแรงดุจสุริยัน มัดกล้ามปูดโปน ผิวกายทุกตารางชุ่นแข็งดุจเหล็กกล้าอันถูกสกัดหลอมนับพันปี แผ่รัศมีเย็นเยียบ
มือของเขากำหมัด เส้นเอ็นปูดเขียวบนผิวเนื้อ ทุกครั้งที่ออกหมัดคลับคล้ายจะเหวี่ยงดาราหลุดโคจร
ร่างของทั้งสองพุ่งปะทะกันในพริบตา หวดหมัดกรีดวายุ ประหนึ่งพายุสองลูกกระหน ่าคลั่งในฟ้าดิน
ทุกการปะทะเลื่อนลั่นเช่นอัสนี สะท้านโสตสะเทือนหัวใจ
หมัดของพวกเขาฟาดใส่กันดุจเหวี่ยงค้อนทุบ เสียงตุ้บตั้บดังสนั่นประหนึ่งบดขยี้ดวงดาว สุญตารอบทิศถูกบีบเค้นด้วยฤทธาของทั้งคู่ เกิดเป็นคลื่นกระเพื่อมอันเห็นได้ด้วยตาเนื้อ
ทุกกระบวนประมือเลื่อนลั่นอหังการ ค
