ด้เคยถามคำถามเดียวกันนี้มาก่อนแล้ว
ซอลจีฮูได้กระแอ่มออกมา เขากำลังจะเอามือออกมาประสานกัน แต่ว่าเทเรซ่าก็รีบคว้ามือของเขาไปวางไว้บนหัวของเธอ
ซอลจีฮูได้แต่หัวเราะและกลับมาลูบผมเธอเหมือนเดิม
“เมื่อหลายเดือนก่อน อาจารย์จางได้มอบสมุดบันทึกของอาจารย์เอียนให้ฉัน”
ซอลจีฮูรู้สึกได้ว่าเทเรซ่าผงะไปเมื่อเขาพูดถึงเอียน
“สมุดบันทึกมีชื่อของชาวโลกที่ตายหรือเกษียรไปอย่างลึกลับ มีกระทั่งชื่อของชาวโลกที่ติดเชื้อของพวกปรสิตด้วย”
น้ำเสียงของเขาได้กลายเป็นขมขื่น และทึ่งกับสิ่งที่เขาเคยได้อ่านมาจากบันทึก
ไม่ใช่ว่าชาวโลกทุกคนจะเป็นสวะ
นี่เป็นเรื่องจริงมาตลอด ในเมืองทั้งเจ็ดยังคงมีชาวโลกที่ทำเพื่อประโยชน์ของพาราไดซ์อย่างเต็มกำลังอยู่อย่างไม่ต้องสงสัยเลย
มันก็แค่ว่าพวกสวะมีจำนวนที่มากกว่าเท่านั้นเอง
แต่ว่าสิ่งสำคัญกับซอลจีฮูก็คือไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน และอนาคตก็ยังจะมีชาวโลกที่เต็มใจจะเสียสละตัวเองเพื่อพาราไดซ์อยู่
“ฉันอยากที่จะดูแล สนับสนุน และปกป้องชาวโลกที่มุ่งมั่นจะทำให้พาราไดซ์ดีขึ้นอย่างจริงใจ ฉันจะต้องสร้างองค์กรก็เพราะว่าฉันทำมันคนเดียวไม่ได้”
แน่นอนว่าถ้าแค่นี้แล้ว เขาก็ไม่จำเป็นจะต้องย้ายออกไปจากฮารามาร์คเลย แต่ว่าเป้าหมายของซอลจีฮูไกลกว่านั้นมาก
“อีกเหตุผลหนึ่งก็คือการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสหพันธรัฐ”
เขาเคยพูดมาก่อนแล้ว เพราะงั้นเขาจึงลงรายละเอียดเพิ่มเติม
“ฉันได้รู้เรื่องนี้ในระหว่
