บทที่ 241 – ความลับของนพเนตร
ซอลจีฮูได้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยความโล่งกายสบายใจ
แม้ว่าเมื่อวานเขาจะเหนื่อยมากจนถึงจุดที่ยืนแทบไม่ไหวแล้ว แต่หลังจากได้นอนหลับไปหนึ่งคืน ความเหนื่อยล้าเหล่านั้นก็ได้หายไปเป็นปลิดทิ้ง
เขากระทั่งตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น
ที่เป็นแบบนี้มันอาจจะเป็นเพราะพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในหุบเขานี้ก็ได้
ขณะบิดตัวไปมา ซอลจีฮูก็มองไปรอบๆแล้วยิ้มขึ้น
จางมัลดงรวมไปถึงยี่ซังจิน ฟีโซรา และฮิวโก้ยังคงหลับไหลกันอยู่
แต่ว่าเขามองไม่เห็นซอยูฮุยเลย
‘พี่สาวไปภาวนาแล้วงั้นหรอ?’
เนื่องจากว่าทุกๆคนต่างก็ยุ่งกับการฝึกทำให้มีเพียงซอยูฮุยเท่านั้นที่มีเวลาว่าง
แต่ว่านี่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะอยู่เฉยๆโดยไม่ทำอะไรเลย
เมื่อคำนึงถึงการฝึกอันแสนโหดร้ายของแต่ล่ะคนแล้ว เธอจึงทำหน้าที่จัดเตรียมอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการให้พวกเขาในทุกๆวัน แล้วก็ยังซักผ้าที่เปียกไปด้วยเหงื่อของพวกเขาอีก พูดได้เลยว่าเธอเป็นคนที่ทำหน้าที่งานบ้านเป็นส่วนใหญ่
แถมตอนที่เธอว่างเธอก็ยังจะมาเล่นกับซอลจีฮู และใช้เวลาที่เหลือไปกับการภาวนาเพื่อฟื้นฟูพลังอีกด้วย
พลังงานศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกรวบรวมมาทีล่ะคิดเพื่อชดเชยสิ่งที่เธอได้ใช้เกินไป แต่ถึงแม้ว่ามันจะเล็กน้อยก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย
ซอลจีฮูได้ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกเต็นท์ให้จิตใจโล่งขึ้น จากนั้นเขาก็นั่งไขว่ห้างกับพื้น
หนึ่งในนิสัยที่เขาพัฒนามาในระหว่างการฝึกเทคนิคนั
