บทที่ 233 – สายใยที่ถักทอเข้าด้วยกัน (2)
ในคืนนั้นได้มีการจัดปาร์ตี้เล็กๆขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองให้กับคิมฮันนาห์ที่เข้ามาร่วมทีม
“ฉันจ่ายเอง เพราะงั้นเอาให้เต็มที่เลย”
โชฮงได้ยกแก้วขึ้นพูดออกมา
เธอที่คิดว่าได้รอดพ้นจากเงื้อมมือปีศาจของซอลจีฮูแล้วได้วางแผนจัดงานนี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง
สมาชิกคนอื่นๆต่างก็ส่งเสียงเชียร์ออกมาอย่างยินดี
ไม่ว่าคนเราจะร่ำรวยยังไง แต่ของฟรีนั่นคือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว
ทุกๆคนต่างก็กินดื่มอย่างบ้าคลั่งจนกระทั่งจบงานเลี้ยง
น่าแปลกที่คิมฮันนาห์ไม่ได้ปฏิเสธในความหวังดีของโชฮงเลย
ไม่สิ ไม่ใช่แค่ไม่ปฏิเสธเท่านั้น แต่เธอยังได้เข้าร่วมงานจัดเลี้ยงอย่างสนุกสนานไปพร้อมทุกๆคน ท่าทีที่เป็นทางการของเธอได้หายไปอย่างสิ้นเชิง
“คาดไม่ถึงเลยนะ ฉันคิดว่าเธอจะไม่ชอบงานเลี้ยงแบบนี้ซะอีก”
เมื่อซอลจีฮูยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด คิมฮันนาห์ที่จมูกแดงแล้วก็ลดแก้วออกจากปาก
“บริษัทก็คือการทำงานร่วมกัน ในเมื่อพวกเขาจัดงานเลี้ยงเพื่อให้ฉัน แล้วหากฉันไม่ร่วมงานเลี้ยงพวกเขาจะคิดยังไงกันล่ะ?”
คิมฮันนาห์ได้พูดว่าการเข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้ก็เป็นส่วนสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนร่วมงาน
ในแง่มุมนี้ได้แสดงให้เห็นแบบว่าเธอได้กลายเป็นหัวหน้าคุมงานของบริษัทอย่างซินยองได้ยังไงกันในเมื่อเธอยังอายุไม่ถึง 30 ปีด้วยซ้ำไป
จากนั้นเอง
ขณะที่บรรยากาศกำลังเป็นไปด้วยดี จู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาเบาๆ
ด
