บทที่ 227 – เจ้าหญิงจิ้งจอก และเจ้าชายกระต่าย
ซอลจีฮูได้ลืมตาขึ้นมามองแสงแดดยามเช้า เขาได้ลุกขึ้นไปต้นน้ำ และหลังจากชงกาแฟให้ตัวเองแล้ว เขาก็นั่งอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ที่สมาคมนักฆ่าส่งมาให้
ตารางงานในวันนี้ของซอลจีฮูได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ในตอนเช้าเขาได้วางแผนไว้ว่าจะแนะนำโฟลนกับสมาชิกทีมของเขา และจากนั้นก็ไปสกีเฮราซาร์ดในตอนบ่าย
เขาจะสบายใจได้ก็ต่อเมื่อได้รู้ถึงที่อยู่ของคิมฮันนาห์เท่านั้น
แต่อย่างแรกเลยก็ต้องกินข้าวก่อน ซอลจีฮูได้เริ่มเตรียมข้าวเช้าในทันที
เขาได้ออกไปจุดไฟข้างนอก และวางหม้อข้าวเอาไว้ด้านบน อาหารของพาราไดซ์ก็ตรงกับรสนิยมของเขา แต่ว่ามันก็มีบ้างที่เขาอยากจะกินข้าว
หลังจากเตรียมข้าวเอาไว้สำหรับ 6 จานแล้ว ซอลจีฮูก็ได้ครุ่นคิดกับตัวเองพร้อมหยิบเอาวัตถุดิบต่างๆสำหรับทำอาหารที่เขาเอามาจากโลกออกมา
‘ฉันควรจะไปชวนพวกเขาไปด้วยไหมนะ…?’
ช่วงนี้บรรยากาศภายในคาเพเดี่ยมนั้นค่อนข้างจะสดใส ทุกๆคนต่างก็นอนหงายหัวเราะกับตัวเองอยู่ทั้งวัน
บางครั้งพวกเขาก็จะออกไปข้างนอก แต่ว่านั่นก็แค่ไปตรวจดูเงินที่วิหาร หรือไม่ก็ออกไปดื่มที่บาร์เท่านั้นเอง
แน่นอนว่านี่มันเป็นธรรมดาสำหรับพวกเขาที่จะหยุดพัก โดยเฉพาะในตอนนี้ปฏิบัติการก็ได้จบลงไปแล้ว แต่ไม่ว่าจะยังไงมันก็ชัดเจนว่าทุกๆคนต่างก็มีสิ่งที่คิดเอาไว้อยู่ในใจ
ซึ่งสิ่งที่ทุกๆคนกำลังคิดอยู่มันก็แน่นอนว่าต้องเป็น ‘ฉันควรจะเอาเงินไปใช้กับอะไรดีนะ?’ เพราะ
