บทที่ 228 – เจ้าหญิงจิ้งจอก และเจ้าชายกระต่าย (2)
เนื่องจากดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องใช้เวลาหลายวันทำธุระต่างๆที่นี่ ซอลจีฮูจึงตัดสินใจจะหาที่พักก่อน
พวกเขาได้หาห้องในโรงแรมสุดหรูเพื่อเก็บอุปกรณ์ตามที่โชฮงต้องการ ก่อนที่จะไปกินอาหารเย็นที่ร้านอาหารสุดหรูต่อ
จากนั้นพวกเขาก็ได้มุ่งหน้าไปที่โรงประมูล
ตลอดทางพวกเขาได้พูดคุยหัวเราะกันไปอย่างตื่นเต้น แต่ว่าซอลจีฮูกลับรู้สึกไม่สบายใจ เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ว่านับตั้งแต่เข้ามาในสกีเฮราซาร์ด เขาก็รู้สึกไม่สบายใจแล้ว
เขาได้พยายามใช้คริสตัลสื่อสารติดต่อไปหาคิมฮันนาห์อยู่หลายครั้ง แต่ว่าก็ไม่มีใครรับสายเลย
‘หรือว่าฉันควรจะไปที่ตึกซินยอง…?’
ขณะที่เขากำลังรู้สึกขัดแย้งอยู่ภายในใจ พวกเขาก็ได้มาถึงจุดหมายแล้ว
นี่มันเป็นครั้งแรกสำหรับเขาที่มาโรงประมูล แต่น่าแปลกที่เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเลย
มันแออัดมากๆ มีคนจำนวนมากพอๆกับของที่นำมาขายจนถึงขนาดที่เขาบอกไม่ถูกว่าเขาอยู่ที่โรงประมูลหรือตลาดกันแน่
แต่ว่าสมาชิกคนอื่นๆในทีมต่างก็เดินไปมาอย่างอารมณ์ดีเหมือนกับพวกเขาคุ้นเคยกับมัน เมื่อพวกเขากลับมารวมตัวกันที่นอกโรงประมูลก็ตกเย็นไปแล้ว
โชฮง ฟีโซรา และมาเรียดูเหมือนจะแค่มาดูสินค้าเท่านั้นเพราะพวกเธอไม่ได้มีอะไรติดมือกลับมาเลย แม้ว่าจะเดินดูตลอดทั้งวัน
แม้กระทั่งมาแชล จิโอเนียก็ยังซื้อก้อนโลหะ และลูกธนูมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ยังไงก็ตามฮิวโก้ได้แสดงให้พวกเขาได้เห็น
