บทที่ 220 – มรดกของโรเซร่า ลา กราเซีย (2)
คำขอของเธอคงจะบ้าไปไม่น้อยกว่าการล้มล้างจักรวรรดิอย่างแน่นอน แต่ว่าซอลจีฮูที่คิดว่าฟังเธอหน่อยก็ไม่เสียอะไรจึงยอมรับฟัง
“แน่นอนสิครับ ว่ามาได้เลย”
“ขอบคุณนะ ถ้างั้น…”
โรเซร่าได้แสดงสีหน้าซาบซึ้งออกมา จากนั้นก็ค่อยๆยกมือขึ้น
ซอลจีฮูได้ลืมตาขึ้นและอ้าปากออกมาเล็กน้อย ภาพพระราชวังอันงดงามได้ง่ายไป และเขาเห็นก็แต่ซากปรักหักพังเพียงเท่าน้น
ไอควันสีขาวยังคงลอยขึ้นมาอยู่เลย และมันชัดเจนมากว่าใครเป็นคนทำ ยังไงแล้วที่นี่ก็มีแค่โรเซร่ากับทีมของพวกเขาเท่านั้น
“อ๊า ที่นี่กำลังอยู่ระหว่างซ่อมบำรุงน่ะ”
โรเซร่าได้ลืมพูดขึ้นเมื่อสังเกตเห็นได้ถึงสีหน้าของซอลจีฮู
“ข่าวนั่นน่าตกใจมากจนฉันอยากจะเปลี่ยนสภาพแวดล้อม”
โรเซร่าได้ยกมือปิดปากและหัวเราะออกมา จากนั้นหลังจากที่เธอโบกมือออกมา พระราชวังสีทองที่ถูกทำลายก็กลับมาเป็นปกติ
“เชิญทางนี้”
ซอลจีฮูได้เดินทัวร์พระราชวังโดยที่เครียดอยู่ตลอดเวลา
เขาได้จ้องไปที่โรเซร่าที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้าตลอดเวลา หลังจากผ่านไปประมาณ 5 นาที เธอก็ได้เริ่มพูดขึ้น
“ฉันมันน่าสมเพชเนอะ?”
“?”
“หลังจากพูดอะไรที่ยิ่งใหญ่สูงส่งออกไปแล้วก็กลายมาเป็นแบบนี้…”
เอาเถอะนะ ตอนแรกมันก็น่าตลกดี แต่ว่าซอลจีฮูไม่ได้หมายความว่าโรเซร่าน่าหัวเราะเลยสักนิด
“ไม่เลยสักนิดครับ”
ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ได้พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อที่จะทำตามเป้าหมายของเธอ
เธอต้องใช้เ
