บทที่ 219 – มรดกของโรเซร่า ลา กราเซีย (1)
‘ฉันจะอธิบายยังไงดีนะ?’
ซอลจีฮูได้นั่งคิดกับตัวเอง ส่วนทางโรเซร่าก็ยังคงตัวแข็งทื่อด้วยใบหน้าตกตะลึง
“เจ้าหญิง ผมเรื่องเรื่องอยากจะถาม”
ซอลจีฮูได้หันไปหาเทเรซ่าที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆเขา
“การที่จักรวรรดิล่มสลายนี่น่าตกใจหรอ?”
“ใช่แล้วล่ะ”
เทเรซ่าได้ตอบกลับมาโดยไม่ลังเลเลน
“มันไม่ใช่แค่เพียงมนุษยชาตินะ วิศวกรรมเวทย์ของจักรวรรดิได้ก้าวเหนือกว่าทุกๆเผ่าพันธุ์ในพาราไดซ์ มากถึงขนาดที่ไม่มีใครเทียบได้เลยสกนิด นี่ยังนับรวมเผ่าพันธุ์บางส่วนที่ประกอบเป็นสหพันธรัฐด้วยนะ จักรวรรดิได้ปกครองทั่วทั้งพาราไดซ์มาหลายพันปี”
เทเรซ่าได้พูดออกมาอย่างแน่วแน่
“ประเทศที่พระอาทิตย์ไม่เคยตก จักรวรรดิเป็นประเทศแบบนั้นแหละ”
ซอลจีฮูได้เม้มริมฝีปากออกมา
“แต่ว่า… กองกำลังที่รุกรานคือเทพ…”
“มันก็ไม่ใช่ว่าจักรวรรดิจะไม่ได้มีเทพอยู่ข้างพวกเขานี่”
เทเรซ่าส่ายหัวออกมา
“ถึงแม้ว่าราชินีปรสิตจะแกร่งกว่าเทพของจักรวรรดิ แต่ว่าจักรวรรดิก็ล่มสลายเร็วเกินไป ในตอนแรกที่ฉันได้ยินว่าจักรวรรดิล่มสลาย ฉันก็มีปฏิกิริยาที่คล้ายๆกันนี่แหละ ฉันคิดว่ามันคงเป็นแค่มุกของคนปัญญาอ่อนบ้างคนเท่านั้นเอง”
‘นี่มันบ้าอะไรกัน…?’
ซอลจีฮูได้หันไปมองโรเซร่าอีกครั้งหนึ่ง
ตึง! อ่า แก้วชาได้ตกลงไปจนแตก
ขณะที่ซอลจีฮูจะเริ่มพูดขึ้น…
“เดี๋ยวก่อน!”
โรเซร่าได้รีบยืนฝ่ามือออกมา เธอดูจะกังวลมากๆ
“ชะ ช่วยอธิบายรายละเอีย
