บทที่ 213 – ความฝันในความฝัน (1)
ยูเรลได้พูดปิดท้ายด้วยการสั่งห้ามไม่ให้สมาชิกสหพันธรัฐเข้าไปในที่แห่งนั้นหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาได้ตัดสินใจว่าการไม่เสียงจะดีกว่า พวกเขาไม่อยากจะให้สิ่งที่หวาดกลัวเกิดขึ้นอีกแล้ว
“นี่คือทั้งหมดที่เราจะบอกนายเรื่องเจดีย์แห่งความฝันได้ ต่อให้ต้องการเขาก็ไม่อาจจะบอกอะไรนายมากกว่านี้ได้อีก”
เรื่องเล่าของเธอได้จบลงเท่านั้น ซอลจีฮูได้ถามออกมาอีกสองสามคำถามก่อนที่จะแสดงความขอบคุณ และลุกขึ้นยืน เขาได้กลับไปที่เต็นท์เพื่อบอกเล่าเรื่องราวกับพรรคพวกของเขา เมื่อเขาได้เล่าทุกๆอย่างออกไปจนหมดแล้ว สีหน้าของทุกๆคนต่างก็กลายเป็นหม่นหมองขึ้นมา
“เฮ้… ปฏิบัติการแบบนี้นายคิดมันขึ้นมาได้ยังไงกัน?”
แม้กระทั่งโชฮงที่ไม่เคยหวาดกลัวอะไรก็ยังรู้สึกไม่สบายใจที่จะไปต่อ
“ฝันร้ายที่ติดต่อกัน… แถมยังเป็นฝันร้ายที่จะกลายมาเป็นจริง…”
คาซุกิได้ก้มหัวถอนหายใจออกมา และกอดอก
“เราขอให้แฟรี่ท้องฟ้าคุ้มกันเราเข้าไปข้างในได้ไหม? มันดูเหมือนว่าจะมีพลังต้านทานคำสาปอยุ่นี่”
ซอลจีฮูได้ส่ายหัวออกมา
“ผมก็ได้ถามเรื่องนี้แล้ว แต่ว่ายูเรลบอกว่านี่เป็นแค่มาตราการชั่วคราวเท่านั้นเอง มันชัดเจนว่าเราป้องกันคำสาปที่รั่วไหลออกมาจากเจดีย์ได้แค่ชั่วคราวเท่านั้น”
“…อ่า เข้าใจแล้ว”
คาซุกิได้ยอมรับอย่างเศร้าๆ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา
“พวกเรามีทางเลือกที่จะกลับไปและกลับมาพร้อมกับนักบวชอินวิเดีย อีวาเป็