ขายเจ้าค่ะ
เมื่อรถม้าพ้นเข้าประตูเมืองมาได้จือฉีก็ค่อย ๆ บังคับม้าเหยาะย่างอย่างเชื่องช้า เนื่องจากเวลานี้ในตัวเมืองค่อนข้างพลุกพล่านจากผู้คนแม้ว่าจะเป็นช่วงเหมันต์ผู้คนก็ยังคงตื่นเช้าเฉกเช่นปกติ
อันอันได้ยินเสียงพ่อค้าแม่ค้าส่งเรียกลูกค้ากันให้ครึกครื้น ทำให้เจ้าตัวเกิดความสนใจจึงได้เปิดหน้าต่างรถม้าออกทันใดนั้นลมเย็น ๆ ก็ปะทะเข้าหน้า เจ้าตัวน้อยจึงห่อไหล่พลางยกมือกอดอก เพื่อหวังเพิ่มความอบอุ่น เช่นเดียวกับพี่ชายทั้งสองที่ทำตามผู้เป็นน้อง ครั้นเมื่อเด็กทั้งสามเห็นภาพด้านนอกความหนาวเย็นก็ถูกลืมไปโดยไม่รู้ตัว “สวยจังเหมือนฉากในซีรีส์เลย” อันอันพูดเหมือนคนละเมอ ทำให้ทั้งยงฮ่าวและอานเจิงมองมาทางนางอย่างไม่เข้าใจทว่าพวกเขาก็ไม่ได้เอ่ยปากถาม240
เนื่องจากถูกภาพด้านหน้าดึงดูดไปจนหมดสิ้นโดยเฉพาะอันอันนางรู้สึกชื่นชอบบรรยากาศในตอนนี้เป็นอย่างมาก สถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมเหมือนในหนัง และละครย้อนยุคที่เคยเห็นมีโคมไฟสีแดงตกแต่งหนึ่งดวงบ้าง สองดวงบ้าง สามดวงบ้าง ยาวลงมาจนถึงห้าดวงก็มี อีกทั้งยังมีผ้าสีแดงประดับประดาคล้ายกับเตรียมการเพื่อฉลอง อันอันจึงคิดว่าอาจจะเป็นการต้อนรับเจ้าเมืองคนใหม่
เสียงของพ่อค้าแม่ค้าร้องเรียกลูกค้า อีกทั้งกลิ่นหอมของอาหารหลายอย่างทำให้หนิงอันรู้สึกอยากลิ้มลองเป็นอย่างมาก“พี่ใหญ่ข้าหิว” เสียงนี้เป็นของยงฮ่าวผู้ที่ทนต่อการเย้ายวนของกลิ่นเหล่านั้นไม่ไหว “อดทนหน่อยข้าขอไปร้
