ฏิเสธจนลิ้นพันกัน78
เสียงเอะอะได้ทำให้คนในบ้านทั้งสองฝั่งวิ่งออกจากบ้านของตนมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นชายชราผู้ยังมีไม้อยู่ในมือหลังได้ยินคำตอบของลูกอดีตสหาย จึงได้หันไปถามหยูเจียงที่ตอนนี้ได้ลงมาจากหลังม้าพร้อมกับบุตรสาวตัวน้อย หนิงอันได้แจกยิ้มอันไร้เดียงสาของตนออกไปจนทั่วทำให้ผู้คนที่ได้เห็นรอยยิ้มเล็ก ๆ ของเด็กหญิงต่างพากันยิ้มตามด้วยความเอ็นดู “ท่านลุงฟังก่อนนะขอรับ ท่านอาไท่ไม่ได้หลอกข้าเนื่องจากข้ากับครอบครัวต้องการอยู่ที่นี่จึงได้มาดูที่ทางเพื่อจะสร้างบ้าน” หยูเจียงอธิบายเสียงเรียบเรื่อยอย่างใจเย็น“พ่อหนุ่มอย่าหาว่าข้ายุ่งเรื่องของเจ้าเลยนะ เนื่องจากหมู่บ้านนี่นะ….” ชายชราทิ้งไม้ในมือกล่าวเรื่องของในหมู่บ้านออกมาด้วยความหวังดี การที่เขาพูดแสดงความจริงใจออกมาแบบนี้ยิ่งทำให้การตัดสินใจของหยูเจียงแน่วแน่มากขึ้นส่วนหนิงอันตอนนี้ได้กลายเป็นหลานรักของคนรอบข้างไปแล้ว “เสี่ยวอันเจ้าหนาวหรือไม่ หิวไหมยายมีมันเทศเผา” หญิง79
ชราคนหนึ่งผู้ซึ่งรับรู้เรื่องราวของครอบครัวนี้เรียกเด็กน้อยพร้อมยื่นมันเผาให้อย่างใจดี“อันอันตัวน้อยเจ้าช่างน่ารักเสียจริง ข้ามีถุงมือเล็กขนาดเจ้าอยู่พอดีข้าจะไปหยิบมาให้นะ” หญิงสาวผู้ซึ่งแต่งงานมานานสะใภ้ของแม่เฒ่าพูดขึ้นก่อนที่นางจะหายลับเข้าไปในบ้านหนิงอันรับรู้ได้ถึงความจริงใจอันแสนบริสุทธิ์ของคนเหล่านี้เป็นอย่างมากทำให้นางอดนํ้าตารื้นขึ้นมาไม่ได้ ‘ชีวิตความเป็นอยู่ข
