ข้าก็เต็มใจ แต่สำหรับเงินที่ท่านให้นี้ ขะ..ข้าน้อยไม่อาจรับได้” คำพูดอันแสดงความจริงใจนี้ยิ่งทำให้ทุกคนเกิดความประทับใจมากยิ่งขึ้น
“เจ้ารับไปเถอะ การรักษาท่านป้าเป็นนํ้าใจของข้า ไม่เกี่ยวกับเจ้า อีกอย่างหากเจ้าไม่มีเงินจะซื้อของดี ๆ มาบำรุงมารดาได้อย่างไร ส่วนเรื่องตอบแทน เจ้าก็แค่ทำงานให้ดีก็พอ”นํ้าเสียงของหนิงอัน เต็มไปด้วยความอ่อนโยน จนทำให้ทั้งแม่และบุตรชายหลั่งนํ้าตาออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ
ชายหนุ่มยกชายเสื้อปาดนํ้าตาและกำลังจะเอ่ยแย้ง ก็ได้ยินนํ้าเสียงเนิบช้าของนางป๋ายกล่าวขึ้นเสียก่อน “เจ้าทำตามที่คุณหนูของข้าบอกเถอะ เมื่อไหร่ที่แม่ของเจ้าหายดีก็จงตอบแทนนางให้ดีก็พอ”
ชายหนุ่มรู้สึกจุกอยู่ในลำคอไม่อาจจะพูดคำใดออกมาได้เขาจึงได้แต่คำนับก้มหัวขอบคุณไปทางหนิงอันพร้อมกับนํ้าตาของลูกผู้ชาย83
ซึ่งผิดกับชายหนุ่มอีกคนที่กำลังนํ้าตานองจากการถูกบิดาเฆี่ยนตีจนผู้เป็นมารดาต้องรีบเอากายไปบังร่างของบุตรอันเป็นที่รัก
“ท่านพี่ เขาบาดเจ็บอยู่ท่านก็เห็น นี่ท่านคิดจะตีเขาให้ตายอย่างนั้นหรือ เด็กสาวคนนั้นเป็นใครนางยิ่งใหญ่ขนาดไหนถึงทำให้ท่านลงมือหนักเช่นนี้กับบุตรชายได้ลงคอ”
“เป็นใครอย่างนั้นหรือ นางเป็นบุตรสาวคนโตของท่านหยูเจียงอย่างไรเล่า คงไม่ต้องให้บอกกระมั้งว่านางยิ่งใหญ่มากขนาดไหน” จบคำของผู้เป็นสามี หญิงวัยกลางคนผู้นี้ก็เป็นลมล้มพับไปในบัดดล
ดังนั้นเช้าวันต่อมาเรือนครอบครัวหยูจึงได้รับสิ่งขอ
