การกระทำอันคาดไม่ถึง
หนิงอันกับหมิงหมิง ใช้เวลาร่วมกับทุกคนภายในหมู่บ้านอย่างสนุกสนานไม่ว่าจะเข้าป่า ล่าสัตว์ ดักปลา ดักกุ้ง อย่างกับที่นางเคยทำเมื่อครั้งอดีต แม้ว่านางจะเล่นสนุกแต่กิจการที่ตัวเองเป็นผู้สร้างขึ้น
เจ้าตัวก็ยังคงเข้าไปตรวจสอบ ซึ่งอันอันพอใจกับคนของตนมากที่สามารถจัดการงานได้ดี โดยเฉพาะนาเกลือที่อยู่ในความดูแลของอานหราน ที่ตอนนี้ได้ขยายเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว
“อันอัน เจ้าพอใจการทำงานของลุงใหญ่หรือไม่”หรานต้า ถามกับหลานสาวหลังจากส่งสมุดบัญชีให้นางตรวจดู
“ข้าจะกล้าไม่พอใจได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ ท่านลุงทำงานได้ดีมากขนาดนี้” คำชมจากหลานสาวทำให้ผู้ถูกชมยิ้มจนหน้าบาน86
“อะแฮ่ม! ระวังปากจะฉีกเถอะเจ้าลูกบ้า” อานไท่ ไม่วายเหน็บแนมบุตรชาย “ท่านพ่อ ข้าดีใจนี่ขอรับ ท่านก็ชอบขัดข้าเสียจริง” ชายวัยกลางคนแสร้งตัดพ้อ
อานฉี กลอกตามองบนในการกระทำของบิดา “ท่านพ่อข้าอายขอรับ” เด็กชายในวันวานที่บัดนี้เติบโตขึ้นมาก อดจะกล่าวออกมาไม่ได้
หรานต้า มองเมินบุตรชายคนเล็ก ก่อนที่เขาจะพูดกับอันอันออกมาอีกครั้ง “หลานรัก วันพรุ่งคือวันอะไรเจ้าจำได้หรือไม่”
คำถามนี้ได้เรียกความสนใจให้กับทุกคน โดยเฉพาะหนิงอันเนื่องจากตั้งแต่วันที่เจ้าตัวมาอยู่ที่นี่เรื่องวันคืนนั้นเธอแทบไม่ได้จดจำ “วันอะไรหรือเจ้าคะ” เด็กสาว ถามขึ้นสีหน้าแสดงความฉงน
“เห็นไหมขอรับ ข้าบอกท่านลุงแล้วว่าพี่สาวไม่น่าจะจำได้” หมิงหมิงถอนใจในขณะพู