่าที่คาดว่าพวกเจ้าลายน่าจะวิ่งเล่นทันที
โดยมีสายตาของเหลียนเซียวมู่ตงมองตาม ก่อนที่เขาจะละสายตามามองคนของตน “ไปพบพวกเขากัน”
คณะทูตของซยงหนูนั่งรออยู่ด้วยใจหวาดหวั่น แม้ว่าภายนอกจะแสดงออกมาด้วยท่าทางสงบนิ่งก็ตาม599
จะยกเว้นก็แต่หญิงสาวนางหนึ่งที่เจ้าเหนือหัวผู้ปกครองเผ่าส่งนางมาเพื่อหมายเชื่อมสัมพันธ์
“คนที่นี่ช่างมารยาทแย่ยิ่ง พวกเรานั่งรอตั้งนานแล้วเหตุใดยังไม่ปรากฏตัวอีก” นํ้าเสียงของนางเต็มไปด้วยความฉุนเฉียวทำให้ใบหน้าที่งดงามถูกลดทอนลงไปมากพอควร
“ท่านหญิง ได้โปรดระวังคำพูดด้วยที่นี่หาใช่เผ่าของเรา”ชายวัยกลางคนผู้ที่ทำหน้าที่เจรจากล่าวตำหนิ
และยังไม่ทันที่หญิงสาวคนนั้นจะโต้เถียง นํ้าเสียงฟังดูเย็นชาของเหลียนเซียวมู่ตงก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน “ข้าจะให้พวกเจ้านั่งรอกันเป็นวันเป็นคืนก็ย่อมทำได้เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นดินแดนชุนเทียน”
ตัวแทนของชนเผ่า พากันมองไปยังต้นเสียงพร้อมกันเหลียนเซียวมู่ตงผู้อยู่ชุดในชุดสีนํ้าเงินเข้มผมเกล้าขึ้นสวมกว้านสีเงิน ใบหน้าของเขาเรียบเฉยเช่นเดียวกับแววตาที่ดุจบ่อนํ้าลึกก้าวเท้าเอามือไพล่หลังกวาดตามองผู้มาเยือนเพียงชั่วขณะก่อนที่เขาจะถอนสายตาออกและเดินไปยังเก้าอี้ของตน
หญิงสาวผู้มีฐานะสูงศักดิ์ของคณะผู้มาเยือน พาคนของตนลุกขึ้นยืนโดยไม่เหลือบแลชายวัยกลางคนผู้มีหน้าที่เจรจา600
ก่อนที่พวกเขาจะพากันทำความเคารพเหลียนเซียวมู่ตงที่พวกเขารู้ดีว่าชายคนนี้มีฐานะใด
“นั่ง