ลงเถอะ พวกเราควรมาเข้าเรื่องกันได้แล้ว” เหลียนเซียวมู่ตงพูดขึ้นโดยที่เจ้าตัวไม่คิดเหลือบแลหญิงสาวที่กำลังทำท่าชม้ายชายตา มาทางตนแม้เพียงนิด
ชายวัยกลางคน ที่ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้เจรจาได้พูดถึงใจความสำคัญของการแลกเปลี่ยนในครั้งนี้ออกมารวมถึงข้อเสนอเกี่ยวกับเรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ด้วย
“เรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์นี้ เจ้าเหนือหัวของพวกเราได้เลือกท่านหญิงอูยากุ้ยหรง” ปัง! ชายวัยกลางคนยังไม่ทันพูดจบประโยค ทุกคนในที่นี้ก็ได้ยินเสียงตบโต๊ะดังสนั่นแทรกขึ้น
เหลียนเซียวมู่ตง จ้องผู้พูดด้วยดวงตาดุดันราวพยัคฆ์หมายตะปบเหยื่อ “เหตุใดคนแคว้นชุนเทียนจะต้องยอมแต่งงานเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับพวกเจ้าด้วย เจ้าช่วยเข้าใจด้วยว่าการรบในครั้งนี้ข้าเป็นฝ่ายชนะ หากว่านายของเจ้าไม่อยากทำตามข้อเสนอ พวกเจ้าก็กลับไปซะ”
นํ้าเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด “ระ…เรียนท่านแม่ทัพเรื่องนี้ท่านจะไม่ปรึกษากับจักรพรรดิของท่าน601
ก่อนหรอกหรือ” แม้ชายวัยกลางคนจะหวาดกลัวแต่เจ้าตัวยังคงแย้งออกไป
“ฝ่าบาทของข้า หาได้เป็นพวกมักมากอย่างเหนือหัวของเจ้า ข้ายังคงยืนยันตามเดิมหากเจ้าไม่สามารถทำตามข้อเสนอของพวกเราได้ก็เตรียมเก็บศีรษะของเชลยกลับไปได้เลย ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าอีกเจ็ดวัน”
หลังเจ้าตัวพูดจบ ชายหนุ่มก็ลุกออกจากเก้าอี้หมายจะเดินไปจัดการเรื่องที่หนิงอันพูดเอาไว้
แต่แล้ว ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเดินผ่านหน้าของ