เฮยแสดงอภินิหาร
“เรื่องที่ว่าเจ้าสามารถเรียกฟ้า เรียกฝนได้ตามใจนึกอย่างนั้นหรืออีกทั้งยังทำให้เกิดไฟไหม้ ภูเขาถล่มตรงไหนก็ได้”ชายวัยกลางคนพูดในสิ่งที่ตนได้ยินออกมา
‘เฮยเฮย เรื่องของเจ้าเหตุใดลือกันไปไกลถึงเพียงนั้น’549
‘ข้าจะรู้ได้ยังไง แต่สิ่งที่ชายคนนี้พูดออกมาข้าทำได้ทั้งหมดจริง ๆ นะ’ กุ้ยเฮยตอบตามจริง
หนิงอันกลอกตาวนไปมาก่อนที่เจ้าตัวจะลองหยั่งเชิงผู้สูงวัยกว่า “แล้วท่านลุงเชื่อหรือไม่ล่ะเจ้าคะ”
หลี่เหวินคังไม่คิดว่าตนจะได้ยินคำถามเช่นนี้จากเด็กสาวจึงได้นิ่งเงียบไปชั่วขณะ “ลุงไม่ได้ดูหมิ่นเจ้าหรอกนะ เพียงแต่เรื่องบางอย่างมันออกจะเหลื่อเชื่ออยู่สักหน่อย”
‘หากเจ้าอยากให้เขาเชื่อก็ไม่เห็นยาก มีหนูมาให้เราทดลองอยู่ไม่ไกลพอดี’ คำกล่าวนี้ทำให้หนิงอันสนใจ
“ถ้าอย่างนั้นท่านดูนี่นะเจ้าคะ ข้าจะให้ฟ้าผ่าลงตรงนั้น”หนิงอันพูดขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปยังต้นไม้ที่อยู่ด้านข้าง
โดยที่นางรู้มาจากกุ้ยเฮยว่ามีคนกลุ่มหนึ่งซ่อนตัวอยู่ซึ่งเป็นทหารจากฝั่งของศัตรูอีกทั้งคนเหล่านี้ก็หาใช่คนดี
‘เฮยเฮยสำแดงเดชให้เต็มที่เลยนะ’
‘ไม่ต้องห่วงสหายเรื่องนี้ข้าถนัด’ จบคำของเต่าตัวเล็กท้องฟ้าเบื้องบนก็คำรามเสียงดัง ก่อนที่จะผ่าลงไปยังเป้าหมายที่เด็กสาวหมายตาไว้ทันที เปรี้ยง! คนที่ได้ยินเสียงต่างสะดุ้งโหยง550
โดยเฉพาะหลี่เหวินคังผู้ไม่เชื่อว่าเหตุการณ์ที่ได้ยินมาจะเป็นจริง ดวงตาของชายวัยกลางคนจึงเบิกกว้างด้วยความตกใจ
