“คะ..คุณหนูหยู ที่เขาพูด ๆ กันเป็นเรื่องจริงอย่างนั้นหรือมะ..ไม่ใช่สิต้องเป็นจริงอยู่แล้ว” หลี่เหวินคังถามเองตอบเองคล้ายกับว่าสิ่งที่ตนเห็นนี้ราวกับความฝัน
“ท่านลุงหลี่เจ้าคะ ใจเย็น ๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรื่องที่ท่านเห็นในตอนนี้คือเรื่องจริง ฉะนั้นในตอนนี้ท่านสามารถไว้วางใจข้าได้แล้วใช่หรือไม่” หลี่เหวินคัง มองใบหน้าของเด็กสาวอย่างใช้ความคิด
ก่อนที่จะพยักหน้าอย่างจำยอม “ถ้าอย่างนั้น ข้าจะลงตรงนั้นเจ้าค่ะ และเมื่อเรื่องทุกอย่างเสร็จสิ้นข้าจะไปหาพวกท่านเอง” หนิงอันยกยิ้มอย่างพอใจพลางบอกสิ่งที่ตนคิดออกมา
“คุณหนูโปรดดูแลตัวเองด้วย” หลี่เหวินคังแม้จะรู้สึกเป็นห่วงแต่เมื่อเขาได้เห็นกับตาตนถึงความสามารถของเด็กสาวแล้วเจ้าตัวจึงได้ยินยอมทำตามที่หนิงอันต้องการ
การลงจากเรือของหนิงอันก็ได้กุ้ยเฮยช่วยเหลือในการเรียกลมช่วยมาพยุงร่างให้ทั้งกับตัวของเด็กสาวและเหล่าสัตว์ร้าย551
รวมถึงจงเซ่อ ซึ่งการกระทำเช่นนี้ยิ่งเป็นการตอกยํ้าถึงชื่อเสียงให้นางมากยิ่งขึ้น
คล้อยหลังกลุ่มของหนิงอันจากไป ทหารที่อยู่ภายในเรือต่างยังคงพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับเด็กสาวไม่หยุด จนกระทั่งพวกเขาสิ้นสุดการเดินทาง ส่วนทางเจ้าของเรื่องนั้นในตอนนี้เจ้าตัวกำลังนั่งอยู่บนหลังของเจ้าลายโดยการนำทางของนกอินทรีตัวใหญ่
‘อันอัน ไป๋ไป๋ บอกว่าป่าแห่งนั้นอยู่ข้างหน้านี่แหละ เจ้าก็ระวังตัวด้วยคอยสังเกตสภาพแวดล้อมให้ดีล่ะ’ กุ้ยเฮย เตือนเมื่อพวก
