เขาเริ่มเข้าใกล้สถานที่แห่งนั้น
‘ได้สิ ข้าคิดว่าป่าบริเวณนั้นน่าจะมีค่ายกลตามที่ได้รํ่าเรียนมากับอาจารย์ปู่ใหญ่’ หนิงอัน พูดขึ้นโดยที่เจ้าตัวยังคงระลึกถึงผู้จากไป
ย้อนกลับไปในตอนที่นางได้รํ่าเรียนวิชาค่ายกลจากอาจารย์ชรา นางในตอนนั้นเคยถามว่าเพราะเหตุใดจึงต้องเรียนคำตอบของอาจารย์ดูเหมือนว่าจะคาดเดาได้ถูกต้องว่าสักวันข้าจะต้องได้ใช้วิชานี้552
‘อันอัน แถวนี้แหละเจ้าลองดูสิว่ามีสิ่งใดผิดแปลกไปหรือไม่’ คำพูดของกุ้ยเฮยได้ทำให้หนิงอันตื่นจากภวังค์ก่อนที่เจ้าตัวจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้าน
และก่อนที่เจ้าตัวจะเอ่ยปาก จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งคะเนจากสายตาน่าจะเกินร้อยพวกเขาต่างพากันคุกเข่าให้กับเด็กสาวเบื้องหน้า ซึ่งหนิงอันสามารถรู้ได้ทันทีว่าคนพวกนี้เป็นใคร
ภายในป่ากลุ่มของเหลียนเซียวมู่ตงที่ติดอยู่ในป่าแห่งนี้มากกว่าสองเดือน แต่ละคนต่างอยู่ในสภาพอิดโรย หากว่าพวกเขาไม่ได้ยาบำรุงของอันอันเกรงว่าคงจะยืนหยัดมาไม่ได้จนป่านนี้
สาเหตุที่กลุ่มของเหลียนเซียวมู่ตงมาติดอยู่ในนี้เป็นเพราะว่า ชายหนุ่มได้อาสาออกมาตามหากลุ่มของยงฮ่าว กับอานเจิ้ง ที่คนทั้งคู่ได้ออกมาลาดตระเวนและหลังจากส่งสัญญาณให้ทางค่ายรับรู้ถึงตำแหน่งของศัตรูคนทั้งสองก็หายไป
และที่เขาต้องมาติดอยู่ด้วยกันก็เป็นเพราะเห็นสัญลักษณ์ที่คนทั้งสองทำไว้ แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือเมื่อพวกเขาเข้ามายังป่าแห่งนี้และเดินตามสัญลักษณ์มาเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอกั
